Damar Sözler

Farklıyız güzelim birbirimizden apayrı dünyanın insanlarıyız tek suçu sevip de yaşamak olan bir anlık hevesin kurbanlarıyız.

Eğer aşk yalansa acısı neden bu kadar gerçek.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden kimine göre kendinden.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

“Şurama batan” diyor şair. Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Zor günler dostu düşmanı ayıklamak için var.

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Tek ihtiyacım birazcık sen.

Bu kentin en tenha yeri kalbimdir şimdi.

İnsan geride bıraktıklarını özler elinin altındakilerden sıkılır ulaşamadıklarına tutulur ve ulaşılmaz olan hep aşk olur!

Her gün aklımdan geçiyorsun insan bi selam verir.

Aşkın hikâyesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Şu geniş dünyaya sığmayan gönül, bir odaya kapandı kaldı.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Bazen en uzun yolculuk iki insan arasındaki mesafedir.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Her sabah uyanıp ilk seni seviyorum.

Geçen gün arkadaşlar meyhaneye gitti. Gamsız almadılar.

Ben ölseydim, o belki ağlardı. Ama o ağlasaydı, ben ölürdüm. Özdemir Asaf

Ey yar! Seninle ölmeye geldim. Ateşsen yanmaya yağmursan ıslanmaya soğuksan donmaya geldim.

Gerçek şu ki hayallerimizdeki insanların hayallerindeki insanlar değiliz.

Aklıma yuva yapıyor gülüşlerin.

Mesele aklın kabul ettiğini kalbe anlatabilmekteydi. İşte onu beceremiyorum.

Beni kaybetmeyi başaranı asla kazanmak için uğraşmam.

Sevdanı bulutların üzerine yazmışsın. Yağmur olarak dökülüyor gözlerimden.

Sus be yüreğim bende biliyorum özlediğimi! Sus ki bilmesin özlediğimi!

Dil susarsa bi çare lakin yürek susarsa ne çare.

Vedalar gözleriyle sevenler içindir. Çünkü gönülden sevenler ayrılmaz.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi aşk karınla sana ne şiirler yazarım.

Kırk bin kere kırsam da hüznümün aynasını. Kader karşıma koyar hep bıkmadan aynısını.

Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmez…

İncit beni gerçek ile. Ama asla rahatlatma yalan ile.

Utanılacak bir şey değildir ağlamak yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı.

Öyle sessizce öldüm ki defalarca hiç bir zaman anlaşılmadı yokluğum.

Aşkın her halini gördüm artık ne hali varsa görsün.

Görmeden seni isteyen gönlüm görünce nasıl dayansın.

Sen benim en güzel hislerimsin.

Halden ala halsizliğim sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra umurumda değil kimsesizliğim.

Yalnızlık yazarsın da düzelten olmaz. İşte o zaman yalnızsındır.

Özlemek denmez buna bunun adı yangın.

Gece en karanlık ve ebedi göründüğü zaman gün ışığı en yakındır. Her gecenin bir sabahı vardır.

Sen benim en doğru yanlışım. Tövbesi olmayan günahımsın. Uzak duramadığım yasaklım en açık ettiğim saklımsın. Sen başımdan giden aklım severek çektiğim ahımsın.

Seni seviyorum diyen sözlere değil senin için ağlayan gözlere inanın.

Ve şükür. Tefekküre duran derviş gibi narin. Sızı ince yara derin.

Boğazımda kalan mutluluğu sırtıma vura vura çıkardılar.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Tutacak el bulamazsak bizde elimizi cebimize koyar yürürüz. Sıkıntı yok.

Çok pahalısın be mutluluk. O kadar param yok.

Saç diplerimden tırnak uçlarıma kadar kırgınım sana.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmememiz gerekir. Hayallerimizden bile.

Gece uyuyamayan insanların gündüze sığmayan acıları vardır.

Yetimhanede yaşayan küçük bedenlerin ranzalarına yazdıkları anne kelimesi kadar masum olmalı aşk.

Dön bak arkana yeğen gitmez dediğin kaç kişi yanında.

Ağaçtan meyve bekliyorsan dalını insandan sevgi bekliyorsan güvenini kırma.

Ne bileyim be sevgili. Öyle güzel baktın ki gözlerime. Sevmek değil ölmek geldi içimden.

Ey sevgili heyben acıyla dolar da nefes alamazsan gel. Huzur bulacağın kıyılarım senindir. Umutların solar kurur da su bulamazsan beraber sulayalım gözyaşlarım senindir. Kanadın kırılır da maviye uçamazsan ne güne duruyor al kanatlarım senindir. Çaresiz çilelere bir umut bulamazsan kendime ettiğim dualarım senindir. Mevlâna

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen yanlış insanlar üzerine hayal kuruyorsun. Montaigne

Gitme zamanı gelmişse dur demenin zaman geçmişse dön demenin aşk bitmişse yeniden demenin hiç bir anlamı yoktur.

Seni içimde yaşatmak için neleri öldürdüm bir bilsen.

Giderken Allaha emanet ol dedi! Güldüm zaten başka kimim var ki?

Mevla’m görelim neyler. Neylerse güzel eyler.

Ruh her zaman kendini nasıl iyileştireceğini bilir. Esas zorluk zihni susturmaktır.

Aslında söylediklerimden çok sakladıklarımda gizliyim. En iyisi anlamak için konuştuklarımdan çok sustuklarıma kulak verin.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Sonra bir sigara yakıyorsun. Gökyüzünü seyrediyorsun. Bakıyorsun hala her şey yerli yerinde, sen sadece kendini ziyan etmişsin.

Güzel bir gülü güzel bir geceyi güzel bir dostu herkes ister. Önemli olan gülü dikeniyle geceyi gizemiyle dostu tüm derdiyle sevebilmektir.

Oksijeni bilmem ama kokun şart.

Samimiyetin belirtisi gözler dürüstlüğün ifadesi tutulan sözlerdir!

Zaman seni bana verecekse mesafelere razıyım.

Manzarası sen ol gözlerimin, her baktığımda yeni mutluluklar göreyim.

Ey gönlüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz dudaklar sebepsiz kurumaz gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Yeri gelir sevdiğin kişinin yaşadığını bile bilmek sana yeterlidir.

Gelse affetmem diyorsun ama adını duyunca gözlerin doluyor be oğlum.

Sen kokuyor yokluğunda içtiğim sigaralar.

Gönül yorgun düştüğünde yürek dilsiz kalır.

Boynu bükük duruyorsam eğer içimden öyle geldiği için değil yüreğimden gidenler olduğu içindir.

İnsanlar kırmızı güllerin peşinden koşarken altında ezdikleri papatyaların farkına bile varmazlar.

Zihinleri kapalı olanların en büyük problemi ağızlarının daima açık olmasıdır.

Sorun ne olursa olsun kalbinize her şey yolunda demelisiniz. Çünkü kalbiniz hassastır ve sözlerinize çabuk kanar.

Bu ayrılık adil değil kokun ben de, aklım sende kalıyor.

Canımın içi sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Mevzu derin sana aşığım.

Ben düşüncelerimi diğer insanların fikrini değiştirecek diye paylaşmam. Ben düşüncelerimi benim gibi düşünen insanlarla yalnız olmadıklarını bilmeleri için paylaşırım.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Misafirin çocuğu gibiydin. Geldin dağıttın ve gittin.

Cesaret illa kükremek değildir. Bazen gün biterken usulca yarın yeniden deneyeceğim demektir.

İkimizi bir kefene saralar bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Gözlerin çocukluğuna inmek gibiydi. Belki de o yüzden inandım her masalına.

Beni yokluğunla savaştırma. Kaybederim.

Ağladım ama belli etmedim haykırdım ama isyan etmedim çaresizdim ama asla pes etmedim sensizdim senden de gitmedim.

Şimdi vur kendini. Unutulmuş bir şiirin son dizelerinde sonra yarım kalan bir şarkı ısmarla kendine. Bu kentte böyle ölünür.

Gidene üzülme sevse gitmezdi. Gelene sevinme o da başkasından geldi.

Tanıdığımıza pişman olduklarımız çoğaldıkça yeni tanışacaklarımızdan korkar olduk!

Sevmek zahmetli iş bu zahmete katlanamayan yaşadım desin ama sevdim demesin.

Çok pahalısın ulan mutluluk.

Sevdiklerimiz üzülmesin diye içiniz kan ağlarken bile tebessüm edebilecek kadar güçlü olur seven insan.

Hayallerim yok benim. Hayırlısı olsun dediğim gün hepsinden vazgeçtim. Tıp ne kadar ilerlerse ilerlesin ar damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil insanların sahteliği.

El sendedir dil sende diken sende gül sende. Her an imtihandasın ağlasan da gülsen de.

Dalında son bir yaprak olmaktır yaşamak ve asi rüzgâra direnmektir. Fırtına koparken bile ağız dolusu gülebilmektir her şeye inat.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin yüreğini taşırım dedim.

Sonra geldin güldün papatya tarlası oldu çorak topraklar.

İnsanların seni en çok sevdiği zaman onların işine en çok yaradığın zamandır.

Sen benim hiç bıkmadan saatlerce seyre daldığım tövbe tutmayan en tutkulu sevdamsın.

Size sıradan biriymiş gibi davranan hiç kimseyi sevmeyin. Oscar Wilde

Kahrolsun yan yana olmadığımız her yer.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

İlk görüşte mi yoksa ilk gülüşte mi?

Elimdeki resmin yerine kendin olsaydın. Olsaydın da benim yine derdim olsaydın.

Öyle olmuyor be çocuk. Ben de çok geç öğrendim. Kimi seveceğini seçemiyor insan.

Hâlbuki ben onun düşmekten korktuğu uçurumun dibindeyim.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Kötü günde katkısı olmayanın iyi günde hissesi yoktur.

Şairler şiirler yazıyor, ressamlar resimler yapıyor ve biz ozanlar türküler söylüyoruz. Peki, bütün bunları niçin yapıyoruz? Dünya alışkanlıktan değil de, sevgi ve mutluluktan dönsün diye.

Düştüğünde yanında olan değil kalkman için el uzatandır. Unutma.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Çıkartın sigaraları, bu gece hayal kuracağız.

İnsanın en büyük hatalarından biri de doğru zamanda yanlış kişilerle doldurmaktır. Charles Bukowski