Ayar Veren Sözler

Bilirsin sevgili yârim ben beceremem yaşamayı. Bir damla su olsam, gider rakıya damlarım.

Hava soğuduğunda, insan gölge veren ağaçları unutur.

Attığım adımların ayarı olsaydı, yaşamamın anlamı olmazdı.

Sanırım matematiğim zayıf. Hayatımdan yanlış insanları bir türlü çıkaramıyorum.

İnsanlığın öldüğü yerde kimin nasıl hayatta kaldığının pek önemi yoktur.

Seninle öyle bir sevişelim ki komşular sigara yaksın.

Olmadı diye sızlandığın duaya, gün gelir olmadı diye şükredersin.

Dalımızı kıranın ağacını kökünden sökeriz.

Konuşmak ihtiyaçtır olabilir ama susmak sanattır.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Dostun kalitelisi kavgada, aşığın kalitelisi veda da belli olur.

Hala çözemedim; uzaktan mı adamsın, adamlığa mı uzaksın.

Derdi olanın derdini dinleriz, dert çıkaranın derdi oluruz.

Hayat, tesbih gibidir. Bazen sallamak bazen çekmek gerekir.

Hani senin varlığın “Fifi” yokluğun da “Tın” ya. Benim varlığım “OLAY”, yokluğum “KOYAR”!

Kredisi bitmiş bir dostluğun limitini yükseltmeye gerek yok.

Pişmanlık duyar da dönersen geri, gel de gör aşkından kalan eseri, seyret ateşinin düştüğü yeri, hasretin zulmünü gör de öyle git.

Zor günümde yanımda olmayanın, iyi günde yanımda yeri yok!

Sofular haram demişler, bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim, günah benim kime ne!

İnsanlar da kuyulara benzerler, içlerinde boğulabilirsiniz.

Seveni arıyorum diyorsun ama verene gidiyorsun. Ne ayak?

Herkesin derdi ben olmuşum. Demek ki zamanında iyi koymuşum.

Kış gelince hemen tutacak el ararsınız, ben anamın bol limonlu mercimeğiyle mutluyum.

Bazen insanın anlatacak çok şeyi vardır içinde. Ama konuşacak kimsesi yoktur.

Benim yokluğumda gülemez demişsin, en çokta ona güldüm.

Yerime koyduklarının bir gün sana koyması dileğiyle eyvallah.

Meşhurdur benim kafası güzel sevmelerim, sen yeter ki gidiyorum de bileti ben keserim!

Pişmanlık nedir bilir misin? Merak etme öğreteceğim!

Ne bir selam geldi, ne haber senden, unuttun sen beni yıllardan beri. Sakın aynı şeyi bekleme benden, ben hala aşığım, hala serseri.

Ölmeye değer bir gayesi olmayanın, yaşamaya değer bir gayesi yoktur.

Makyajı akıyor farkının, herkesleşiyorsun.

Sana insan ol demiyorum. Hiç olmazsa taklit yeteneğini geliştir!

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

En zor günlerini tek başına atlattıysan; sonrasında kimseye eyvallahın olmaz.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

İdam mahkûmunun söz hakkı vardır, bari son arzumu sor da öyle git, arının çiçekte göz hakkı vardır, bir Buse için dur da öyle git.

Her şey geçmişte kalıyor ama hiçbir şey geçmiyor.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar!

Secde görmemiş bir alnın, alın yazısı olmak istemem.

Evet, anladık biliyoruz zaten, tipinizin gideri var ama karakterinizin ederi yok!

O, bensizliği göze aldıysa, ben onsuzluktan bir şey kaybetmem.

Yeryüzünde yalnız benim serseri, yeryüzünde yalnız ben derbederim. Herkesin dünyada varsa bir yeri, ben de bütün dünya benimdir derim.

İnandığım doğrular hala değişmedi. Ama inandığım insanlar değişti.

Sen her şeyin peşinden koşabilirsin, ölümde senin peşinden koşuyor.