Buğulu Sözler

Sevdiğimizin gülüşünü fotoğraflardan izliyoruz, film seyredercesine, çay koyar gibi, buğulu pencereyi açar gibi.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi. Ümit Yaşar Oğuzcan

Salası verilmemiş ölülerim var benim. Bir de salası verildiği halde ölmeyenlerim.

Uzun kış gecelerinde yalnızsan eğer; ben senden uzak bir yerlerdeysem, buğulu cama yazıver adımı. Rüzgarlara söyle şarkılarımı, bakarsın duyarım. Bakarsın geliveririm. Apansız. Turgut Önal

İçimden bir ses diyor ki; anca içinden dersin!

Buğulu aynalardan izliyorum hayatı.

Gözlerim mi buğulu? Gökyüzü mü sisli?

Yaşamak gecenin tüm karanlığına rağmen buğulu bir cama güneşi çizebilmektir yaşamak direnmektir.

İnsanın gözlerine iyi bakın, hep kırıktır, hep buruk ve hep buğulu.

Buğulu camlardaki sözler gibisin. Yani nefesim olmadan bir hiçsin. İlhan Berk

Senin manzaran bütün evlerden daha güzel ama camın buğulu güzelim.

Bazen buğulu gözlerim anlatmak ister çoğu şeyi boğazıma saplanan kelimeler iç çekiş olarak çıkar o an. Ve ne güç görünenden daha kötü bir vaziyettedir. Benim anlatacak kelimem kalmamış aslında.

Duyulası bir sesin var. Buğulu, özlemli, sevgi dolu.

Geldi içime oturdu. Hay Allah seni şiir etsin!

Sen buğulu bir camın ardından izlediğim hayatın yarısısın. Sen sağanakla gelen sabahlarda çok eski; çok eski bir şarkının adısın. Yılmaz Odabaşı

Yağan yağmurlarda ismini yazdım buğulu camlara göz bebeklerimde hayalini izledim sessizce ve aklımdan gitmedi ihanetinin bedeli sensiz gecelerimde lanetim sana.

Sabah olmak her gece kolay mı sanırsınız? Bulutları dağıtıp güneş olarak doğmak, Denizle gök arasında çiy yorgunu şehre kurşun kubbeleri buğulu minareleri ıslak, soğuk bir trenden inmiştiniz. Yalnızdınız bilmem kaçıncı defadır yine yanılmıştınız Attila İlhan

O bir gün, yuvalanmış sanki içinizde. Buğulu cam tıpkı, hiçbir şey görünmüyor. Besbelli dışınızdan bakıyor. Edip Cansever

Seni özleyerek yaşlanmak da güzeldi. Çünkü sen buğulu bir camın ardından izlediğim hayatın yarısısın. Sen sağanakla gelen sabahlarda çok eski, çok eski bir şarkının adısın. Yılmaz Odabaşı

Ben seni unutmak için sevseydim, sana olan tutkunluğumu kalbime değil güneş çıktığı zaman kaybolan buğulu camlara yazardım.

Cam buğusu ne kalem ister ne defter. Yazmaya da silmeye de bir nefes yeter.

Bazı parçalar buğulu, hatırlayamıyorum. Eksik bir şeyler var ve ben tamamlayamıyorum.

Dostun yüzü can aynasıdır. Hohlayıp, puflayıp onu buğulandırma! Sonra ayna seni göstermez olur. Toprak, dostu olan bahara kavuşunca coşar ve çiçekler açar. Sen topraktan daha aşağı değilsin. Öyleyse dost kıymeti bil!

Bir gecenin dibi iken sabah, buğulu bir yürek izi gibidir.

Buğulu bir cam gibiyim senin hayatında.

Bu geceyi bağırtan ben değilim. Bu geceyi, bu bir yürek gibi buğulu, bu uğultulu yangın gecesini, rezil rezil bağırtan ben değilim. Attila İlhan

Çocukken; gördüğüm her buğulu cama kalp çizerken mutlu olurdum, aşkı bilmezdim.

Gözlerin buğulu bakmak ekrana. Anlatamazsın, anlayamazlar.