Değişik Sözler

İyimser insan her felakette bir fırsat, kötümser insan da her fırsatta bir felaket görür.

Hayal kurmayı seviyorum, çünkü orda her şey yolunda gidiyor.

Kafatasımın içinde arı kovanı var sanki gürültüden iç sesimi duyamıyorum.

Bak yine senden bahsediyor tüm şarkılar, nakaratları hep aynı. Hepsinde ayrılık var.

Tam olarak kimseye güvenememenin getirdiği huzursuzluğun, mutluluğunu yaşıyor gibiyim.

Kaç promil daha içmem gerekiyor, ikimizi çift görebilmem için!

Bir gün seni bırakmak isterse bırak gitsin kendini kaybetsin. Pişman olup geri gelirse sakın affetme yaşarken ölmeyi o da öğrensin.

Bil ki, Geçmişle yaşanmaz ve yaşanmayacak. Ama sakın unutma: Hiçbir gelecek sana ‘o geçmişi’ yaşatmayacak.

Kimseyi hafife alma! Unutma ki; bir ağaçtan bir milyon kibrit çıkar, bir kibrit bir milyon ağaç yakar!

Nice zaman sonra fark ettim ki; artık içinde sen geçmeyen cümleler kuruyorum Ne büyük özgürlük!

Bilirsin kimsenin hakkı kalmaz kimsede. Ne bir milim ileri, ne bir milim geri. Tam beni kırdığın yerden kırarlar seni.

Hayat üç buçukla dört arasındadır. Ya üç buçuk atarsın ya da dört dörtlük yaşarsın. Neyzen Tevfik

Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına sen kalayım.

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi! Che Guevara

Sen başkasına değer verir üzülürsün, ben başkasına değer verir üzülürüm. Katiyen birbirimize değer verip mutlu olmak aklımıza gelmez.

Tutunamadığın dalda yaprak olmaya çalışma. Kimseye zorla sevdiremezsin kendini.

Benim zenginliğim; servetimin büyüklüğünde değil, ihtiyaçlarımın küçüklüğündendir.

Ne güzel bir şeydir. Birini koşulsuz, kuralsız, hiç beklentisiz olduğu gibi kabul etmek… Ve ona. ‘iyi ki varsın’ diyebilmek.

Aşk bazen yanlış anlaşılır. Sen karşındakini ‘hayatıma alayım’ dersin o, ‘hayatımı al’ anlar!

Hiç görüp, dokunup, öpmediğin birine âşık oldun mu? Olsan bilirdin aşkın ne olduğunu.

Nefes alıyorsan umut var demektir; ama nokta koyulduktan sonra ‘belki’ demek umut değil, çaresizliktir.

İki türlü insan vardır bu hayatta. Ölümsüz olduğunu sananlar ve ölümlü olduğunu bilenler. İlki diğerine nazaran daha fazladır.

Sofraya küsmüş çocuk gibiydim, bir iki ısrar etsen dönecektim aslında, ama sen çoktan razıymışsın aşka aç bırakmaya.

Azıcık daha okusaydı masal kitabını bitirecekti. Ben ona ayakta durmayı o da bana çocuk kalmayı öğretecekti.

Hafif acılar konuşabilir ama derin acılar dilsizdir!

Belki de benim yerime haykırdığı için, ‘Gök gürültüsünü’ seviyorum.

Her şeyin bittiğini düşündüğünüz bir an gelir. İşte o an başlangıçtır.

Sorun seni anlamaması değil, asıl sorun senin hala ona bir şeyleri anlatma çaban.

Havalarda benim gibi, ne yapacağı hiç belli değil.

Sol’uma çok yüklendim, bundandır dengesizliğim.

Aslında hepimiz kendi içinde biraz yaralı ve bereliyiz. Kimse mükemmel değil, galiba hepimizin biraz canına okunmuş.

Tek bir kişinin yokluğu, çevredeki tüm çokluğu yok yapar.

Bir yer bulabilsem keşke. Bir yer, seni hatırlatmayan!

Hatalı olduğunu anlamak ve özür dilemek sadece beynini kullanabilen insanlara özgüdür.

Söyleyebildiklerim hissettiklerimin yarısı bile değil.

Geçmişin acıları geleceğin rüyalarını belirler. Dünyadan kopmadan gerçeklerle yaşayın acılarınızı unutursunuz.

Bir insanı tanıdığınızı düşünürsünüz ama öyle bir şey yapar ki, aslında onu hiç tanımadığınızı fark edersiniz.

Biz çok kayıplar verdik, kaybettikten sonra kafayı yiyecek hale geldiğimiz kayıplar.

Sen beni suç gibi işle içine, ben kendimi senden ödül gibi toplarım.

İnsanın hayatı pamuk ipliğine bağlı, benimkini halatla falan bağlamışlar sanırım her günü aynı.

Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.

Kimseyi adını duyunca gözleriniz dolacak kadar çok sevmeyin.

Ah şu şarkılar! Getirdiklerini götürüyorlar bir diğer şarkıda.

Ne unutacak kadar nefret ettin, ne de hatırlayacak kadar değer verdin.