Dramatik Sözler

İnsan hüznünü sayfalarca yazabilir, mutluluğu için dakikalarca kahkaha atabilir. Ama acısını uzun uzun anlatamaz. Öyle işte denir. Öyle…

Aklım koca bir mezarlık. Gömülen gömülene, unutulan unutulana.

En iyisi bugün çıkmamak dışarıya, hani moralim bozulsun istemiyorum. Görmek istemiyorum el ele tutuşmuş çiftler.

Her şeyi içine atarsın da, kendini atacak yer bulamazsın.

Uzadı geceler, sensiz bir türlü geçmek bilmiyor. Sabah olunca en azından yanımdayken görmek umudum vardı.

Yanımızda olmayan insanların rüyalarımıza girmesi hiç adil değil.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

Bırakıp giderken ellerimi, beni böyle mahzun bırakmamıştın hiç. Şimdi söyle zalim sevgilim benimleyken aldığın hayatın tadını nasıl alacaksın?

Sen gidince şamdanlardaki mumları yaktım ve sönünceye kadar geri döner dedim. Ama dönmedin, mumlar da bitti. Şimdi bu şamdanları ne yapayım?

Öyle karmaşık bir haldeyim ki; ağlaya ağlaya gülesim var!

Ben senin beni sevebilme ihtimalini yanlış hesapladım.

Gece mi daha karanlık, insanların kalbi mi?

Acıyla dolmuş her aşk, çabuk solar.

Eski yaralarını dindirsin diye sarıldığın insanın sende yeni yaralar açması çok acı.

O, yeni bir kadına kalbini bıraktı, ben de artık onu beklemeyi bıraktım.

Hayattaki en zor şey, insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır.

Sen hiç her şeyden vazgeçtin mi? Hayallerinden, geleceğinden, ailenden, sevdiklerinden ve güneşten bile? Ben vazgeçtim.

Bize yakın insanlar, bizi uzaktan da yaralayabilirler.

Her şeyinle seversin, tüm gücünle belki ama yine kaybedersin. Neden mi çünkü her ‘seviyorum’ diyeni adam zannedersin.

Çok şey istemedim ki, yüreğimdeki sevginin hakkını verseydin yeterdi bana.

Yapılacak yığınla hata varken, biz hep aynı hatayı tekrar tekrar yaparız.

Sevgisiz tükenmiş kalbimin atışları. Artık hiç atmıyor sanki. Gelip girsen tekrar yüreğime, sana can vermek için hiç kan pompalamayacak belli.

Bugün günlerden cuma. Yine yeniden. Ve zaman su gibi akıp geçiyor biz öyle bakarken.

Sen de yalan oldun ya, bütün doğrular keyfine baksın.

Beni merak etme; hiçbir şey ve hiç kimse için önemli değilim artık.

Bahaneler, sadece uzak kalmayı tercih edenler içindir.

Kalbim, seninle gurur duymalıyım, bunca acıya katlandığın için.

Yıldızsız gecelerden, güneşsiz sabahlara…

İnsanın en iyi dostu yastığıdır aslında. Mutluluğu da onda gizlidir, gözyaşları da.

Neyin var? Sorusuna derin bir nefes alıp ‘iyiyim’ diye cevap veren insanların neler yaşadığını tahmin bile edemezsiniz.

Aslında bazen, hayatına girenleri düşünmeyi bir kenara bırakıp, kimlerin çıkması gerektiğini düşünmek gerek.

Birçok kişinin hayali olursun gidip gerçeği olmak istersin, o da hayal olur.

Ağlamıyoruz diye, mutlu sanıyorlar galiba.

Kolay diyorsun, gel bir de sen yaşa sensizliğimi. Atilla İlhan

Yanlış insanlarla doğru yapmaya çalışınca ‘Neden olmuyor’ demenin de bir anlamı olmuyor.

Senin umurunda olmazdı… Benim, yanında yürürken ayaklarım kesilirdi.

Ve sözün bittiği yerde sadece susarsın.

Bana olan aşkın biterse bir gün, önce bana söyle ilk ben bileyim.

İnce düşündükçe, inciniyor insan.

Oluruna bırakamazsın, ölümüne bırakırsın bazen.

Aslında iyi biriydim, sonra canımı yaktılar duygularımı kaybettim.

Seçtiğin yolda sana mutluluklar diliyorum. Unutmak alışmaktır. Unutursun demiyorum ama, alışacaksın biliyorum.

Özledim gel dese, hiç düşünmeden giderim dersiniz! Ama gerçekler acıdır. Ne o gel diyebilir, ne de siz gidebilirsiniz.

Aslında kendimle çok mutluydum, rahat battı sanırım.

Umutsuz bu bekleyiş, biliyorum gelmeyeceksin. Ama umutsuz da yaşanmıyor be güzelim.

Çoğu zaman ‘iyi ki varsın’ dediklerimizin gerçek yüzlerini görecek kadar sürprizlerle doludur hayat.

Mesaj zamanı yaşanılan pişmanlık evresi; atmalı mıyım? Atmalıyım. Atıyorum, attım, atmasa mıydım? Attım da iyi halt yedim. Allah’ta beni kahretsin.

Oysa ki kendim için yaşamadım, senin için öldüğüm kadar.

Neresinden vurulmuş diye sorarlarsa, hayallerinden dersin.

Umudunu yitirme; şu hayatta bir şeyin bitişi, her zaman başka bir şeyin başlamasına sebep olmuştur.

Ne senden vazgeçesim var; ne de sana gelebilecek bir yolum.

Bazen olacak gibi gözükür, olacağına inanırsın, sonra tam oldu derken, olan sadece kocaman bir hiç olduğunu fark edersin.

Salak salak sahipleniyoruz insanları, sonra onların hiçbir şeyi olmadığımızı anladığımız anda üzülüyoruz.

Gönlümün pasını silecek, bir gönül dostum da yok.

Koskoca bir umudu, küçücük bir insana sığdırdım.

Senin ağırlığın kadar mürekkep kullandım sana yazdığım sözlerle. İki damla sevemedin beni, sana da yazıklar olsun.

Senden başka engelim olmadı benim.

Sanırım ebem ben doğduğumda göbek bağım yerine, kısmetimi bağlamış.

Bir gün benden şikâyet ettiğin ne varsa özleyeceksin.

Aslında acılar hiç geçmiyor, yeni acılar gelince o meşgaleyle eskilere ara veriliyor.

Kimi çok sevdiysem, mutsuz olmam için yemin etmiş gibi uğraştı.

Bana yalan söylediğine üzülmedim, bundan sonra sana inanamayacağıma üzüldüm.

Sensizken hiç böyle olmamıştım. Ya sana alıştım ya sevgine. Yeter ki alıştırma beni sensizliğe.

Her aklıma geldiğinde gözlerim doluyor. Sorsalar anlatılacak gibi değil; içimde öldüremediğim şey her gün beni öldürüyor.

Hevesim kaçmasa birçok şeyi başaracağım ama yok arkadaş, yerinde durmuyor ki. Tam geliyor sonra hemen kaçıyor.

Yabancı bir şarkı gibiyim, dinleyenim çok, anlayanım az.

Güzelliği anlamak için bir kere bakmak yeter ama bir karara varmak için çok düşünmek gerekir.

Eskiden uğruna ölünecek aşklar vardı, şimdi ise sakıza dönmüş çiğnenip atılıyor.

Allah’ım bize halden anlayanı gönder, hal bilmezlere yetecek sözümüz kalmadı.

Kendi işini kendin gör! Sakın unutma; beklenti eken, hayal kırıklığı biçer.

Bazen aklıma yazacak bir şey gelmiyor. Sanki bütün iyi sözler yazılmış ve yazacak yeni bir söz kalmamış gibi.

Bazen bir sözün olur, söylesen de seni yakar, sussan da.

Üç günlük dünyanın, üçüncü günündeyim.

Öyle yoruldum ki hayattan, kapayıp gözlerimi bir daha açasım gelmiyor.

Bir şeyleri kafanızda tam olarak bitiremediyseniz, zaman ilaç değil zehir olur insana.

Yollarına kurşun döktüm belki gelirsin diye. Odamın ışığını açık bıraktım geldiğinde geriye dönme diye.

Sol yanımdasın ama sana dokunamıyorum, bu da bana dokunuyor.

Ağacın sallandığı gibi, yaprağın düştüğü gibi sen de sallanıp gönlümden düşme!

Ne söz kaldı nefesimde ne aşk kaldı kalbimde çek git artık üzme beni.

Tam buldum dediğim anda kaybettiğim için bir şeyleri, artık emin olmadan hiç bir şeye sevinmiyorum. Hayal kırıklığından iyidir.

Bende mutlu son yok, başkasında dene.

Gereksiz olan her şey, hayatımda yerini aldı.

Yürüdüğümüz yolları gezdim tek başıma yeniden. Bir sen yoktun yanımda kaldırım taşlarında sekerek yürürken.

Onsuz kaldığını anladığında uyumayı dene, bundan sonra yapabileceğin en iyi şey o olacak.