Hallacı Mansur Sözleri

İnsan bir kainattır ancak kâinat da insandır. Tek tek bakarsan çok görürsün, bütün bakarsan tek görürsün.

Allah’ım! İnsanlar seni verdiğin nimetler yüzünden severler; bense seni verdiğin belalar yüzünden severim.

Ey aşk, kendi kendini yakarken fark ettin mi cehennemin sana özendiğini?

Tevekkül; bir şehirde yemek yemeye senden daha müstahak olan birisinin bulunduğunu bildiğin zaman, yemek yememendir.

Nokta, tüm çizgilerin esasıdır.

Dünyayı unutan, nefs zahidi; ahireti unutan, kalb zahidi; kendini unutan da rûh zahidi olur.

Cehennem acı çektiğiniz yer değil, acı çektiğinizi kimsenin duymadığı yerdir.

Ben ümitsizlik dergâhının kızı, Mansurumu arıyorum, Hallacımı kaybettim, idamımı bekliyorum. Habibim ben Salâvatımı yitirdim, Kıblem asasını Nil’de unuttu.

Cömertlik denizi oldum, kime yalvaracağım? Sonsuzlukta yok oldum, kimin adını anacağım?

Dünyadan geçmek nefs zühdü, Ahiretten geçmek ruh zühtüdür.

Yüksek ahlak; Hakk’ı tanıdıktan sonra, halktan gelen eza cefanın insana tesir etmemesidir.

Benim kollarımı, bacaklarımı, başımı kestikten sonra, cesedimi yakıp, külünü Dicle’ye atarlar. Korkarım ki, nehir taşıp Bağdat’ı basar. O zaman hırkamı nehre götürüp at.

Mürid tövbesinin, mürad ise arınmışlığın gölgesindedir.

Senin ruhun benim ruhuma şarabın saf su ile karışması gibi karışmıştır. Sana herhangi bir şey dokunduğunda bana da dokunur. Ey Allah’ım, her durumda Sen bensin!

Darağacı, erenlerin miracıdır.

O iman gücü öyle bir cevherdir ki, en kutsal Aşk ateşidir. Bakmaksızın görmek, duymaksızın işitmek, öğrenmeksizin bilmektir.

Erkeklerin yüz boyası onların kanlarıdır.

Hakka olan aşk, hakka götürür, Bir’e olan aşk, Bir’e götürür!

Konuşan diller; susan kalplerin helakidir.

Aşk için çekilen Dar’a, başı veren ancak kavuşur Nar-ı Cam’a.

Taş atanlar beni tanımaz. Halden anlayanların bir gülü beni incitti.

Sonsuzluktaki ilk kopuşta, O’nun aşk iksirinden içmiş varlıklar, çoğalmış yayılmışlar tüm alemlere.

Allah’ım, bana senin için bu işkenceyi revâ görenlere rahmet et! Senin rızan için beni elimden, ayağımdan, gözlerimden, başımdan, canımdan ayıran bu kullarını affet!

Her makamın iki ilmi vardır: Kavranabilen ve kavranamayan, yani bilinen ve bilinemeyen.

Aşk’ta kılınan iki rek’at namazın abdesti ancak ve ancak kanla alınırsa sahih olur!

Yaşamımda ölümüm, ölümümde yaşamım, ölümü ise mutluluk sayarım.

O’na döneceğini inanman için, ‘O’ndan olduğunu kabul etmen gerek!

Müridin cehdi keşfini, muradın keşfi cehdini geçmiştir. Kişinin vakti, bağrındaki deryanın incisidir; yarın kıyamet günü bu incileri mahşerin zeminine çarparlar.

Fakir; Allah’tan başka her şeyden müstağni olan ve yalnız Allah’a bakan kimsedir.

İyi yaradılışlı olmak esenliktir.

Sözler ve sohbetler illetlere, fiiller şirke bağlıdır. Allah ise cümlesinden müstağnidir.