İnstagram Hikaye Sözleri

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Anlamak isteyen her türlü anlar, O yüzden boşa çaba harcamayın.

Bazen birini delice severken ki halini özlüyor insan.

Tabiatta da öyledir, güzelse zehirlidir.

O kapı kapandı diyorsun ama durmadan delikten bakıyorsun.

Vefa çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Bana önemsizmişim gibi davrandığı her an uzaklaşıyorum.

Bakma öyle suskun durduğuma, dağlarında sesi çıkmaz unutma!

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Bir gel diyeni olmayınca şarkılara sığınıyor insan.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Anlamak isteyene sessizliğin bile yeter, Anlamak istemeyene bağırsan ne fayda!

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Bazı arkadaşlar kardeş kadar değerli.

Anne sevgisi hariç her şeyden şüphe ediyorum.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olurmuş.

Artık yazılacak bir şey kalmadı. İcraata döktükten sonra göğe bakalım.

Yaşın değil, yaşadıkların öğretir sana hayatı.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Her insan hata yapar, sen yanlış yaptın.

Çok sevmeye değil, hep sevilmeye ihtiyacım var.

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.

Ne zaman gülecek bu yüzümüz demeye kalmadan bir darbe daha yiyoruz hayattan.

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Bazen ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı dersin.

Aferin sana kirpik! İşte şimdi gözüme girdin.

Benimsin demek kadar samimi bir kelime daha yok.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Gözleri uzaklara dalan birisinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Alıştım artık, cümlesi çok umutsuz değil mi?

Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.

Ben sana liman olurum diyenin, denizinde boğuldum ben.

Allah gönlüne göre versin, diye dua ettiklerinde hep seni düşünüp âmin dedim ben.

Bazı şeyleri gözlerle görmeye gerek yok; kalp gözüm yeterince görüyor.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Artık seni sevmeyişime üzülüyorum, seni severken bir başkaydım ben.

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı!

Ben artık ikinci bir şansı hak ettiğini düşünmüyorum.

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Anlamını kaybedeni geri getirmeye çalışmayın, bırakın inceldiği yerden kopsun.

Benimsin kadar samimi bir kelime daha yok.

Bazı insanlara merhamet etmek kendi mezarına toprak atmak gibi bir şey. Haddini, yerini, konuşmasını bilmeyenlere bunu yapmayacaksın.

Aşkı gerçek olsaydı zaten bitmezdi, seven insanlar birbirlerini beklerdi.