Kara Sevda Sözleri

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni…

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Yerden yere vurmak yardan yâre tutulmak değildi aşk. Yer yerinden oynasa da Yâr’i yürekten oynatmamaktı aşk.

Halden ala halsizliğim, sözden ala sessizliğim. Ben seninle olduktan sonra, umurumda değil kimsesizliğim.

Bir kadın aşka inanmıyorum derken, aslında tek bir şey söylemek istiyordur: Hadi beni aşka inandır.

Aşk ateşten bir parçadır; önce ruhunu aydınlatır, sonra bedenini ısıtır. Ama illaki yakar benliğini kavurur.

Öğrendik ki: Her yarayı saran zaman değil, sevgidir.

Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

Senin göz bebeklerin var ya, kadın kadın gülen, insan insan bakan göz bebeklerin. Beni tutsa tutsa gözlerin tutar ayakta. Beni yıksa yıksa gözlerin yerle bir eder. Bir açarsın ki mutluyum. Bir kaparsın her şey elimden gitmiş.

Gözlerime bakarken gözlerinin içi gülüyordu, nasıl sevmezdim?

Sevmek için yürek, sürdürmek için emek gerek.

Ne iş yaparsın sen dedi. Hamalım dedim. Nasıl yani dedi. Elimden tutmasını bilenin, yüreğini taşırım dedim.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Gerçek sevgi sabırdır, her şeye dayanır. Affeder, çabalar, gerektiğinde susar, kabullenir ama asla bitmez.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Apansız uykum kaçıyor kaç gece.

Sensiz bir “gün” daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Aşk kaçmaktan çok kovalamak, görmekten çok özlemek, gitmekten çok beklemek, dokunmaktan çok düşünmektir.

Sizi hayallerinden vazgeçecek kadar seven bir kalp bulduysanız Allah’tan yeni bir ömür isteyin. Çünkü bir ömür yetmez onu sevmeye.

Ey gece git o yâre söyle. Kokusuna sarılıp uyumak isteyen biri var.

Eskiden karanlıktan korkar yağmurdan ürperirdim şimdi karanlıklar sırdaşım yağmurlar gözyaşım oldu.

Aşkın hikâyesini, durmaksızın feryat eden bülbüle değil. Sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Gönlüme düştüğü günden beri o ateşi aşk bilirim. Lal olmuş dilime adını dolar. Beni sen, seni ben bilirim.

Bir yürek anca bir yürek ile takas edilir, yüreğini almadığıma, yüreğimi vermem.

O yokken “hayır sevmiyorum, unuttum” deyip, onu görünce elin ayağın birbirine dolanıyorsa; aşıksın işte.

Evvelimiz aşk, halimiz aşk, istikbalimiz aşk.

Seni bekleyişimin adı yok. Sadece yüreğim de lal olmuş duamsın.