Kırıldığını Anlatan Sözler

Kırdıysa sessiz kal. Sessizliğinden kırıldığını anlamıyorsa, onsuz kal.

Küsmek ayrı, kırılmak ayrı. Ben seni sildim!

Öyle sevdim ki seni, beni gören herkes yerinde olmak istedi. Ama kimse benim yerimde olmak istemedi.

Ümitleri kırılan insanlar, kanatları kırılan kuşlara benzer.

Ey benim hasta gönlüm haddinden çok üzüldün dün yoksa bugün gelmez yarın ağlama değmez.

Kırıldığım zaman akıttığım gözyaşlarım, ruhumun yaz yağmurudur.

Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız. Nazım Hikmet

Buruk kalbim düzülmez bu sözlerinle asla, sana ben inandım sevdim ama sen harcadın beni, sevgi yolunda dönme bana bir daha.

Kırgınlık değil içimdeki sevgilim. Sadece sözlerin dokundu yüreğime inceden. Dal kırıldığı yerden, insan da kırıldığı kalpten koparmış.

Dokunma bana öyle çok kırıldım ki her kelimem bir yerini kesebilir.

Kırgınım. Kime olduğunu, neden olduğunu bilmeden… Belki hayata, belki kendime, belki de kıymet bilmeyen herkese.

Artık hiçbir şeye eskisi kadar üzülmüyorum. Herkes kendine yakışanı yapıyor, diyorum, konu kapanıyor.

Kızgınlık geçer de kırgınlık ne olacak?

Kalbin kemiği yok diye kırılmaz mı sandın?

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır!

Ah ne acıdır! O toz konduramadıkların için toz kadar değerin olmadığını anladığın an!

Gittim! Şimdi bir mevsim değil, bir hayat girdi aramıza, ne sen dönebilirsin artık geriye, nede ben kapıyı açabilirim sana.

Bazı insanlar kırmaktan korkarlar; çünkü kırılmak ne demek iyi bilirler. Dostoyevski

Kalbimi kırmak suya yazı yazmak kadar zordur. Kalbimi düzeltmek ise gece doğan güneşe dokunmaya benzer. Sen o suya yazı yazdın, şimdi güneşin doğmasını bekle!

Oysa ne çok şey var sana diyemediğim, suskunluğumda.

Önemsedikçe, yitirdiğim insanlar var.

İki kelime yetiyor seven kalbi kırmaya, sonra roman yazsan ne fayda!

Artık yazdıklarımda arama kendini! Çünkü ben, suskunluğuma gömdüm seni.

Keşke kendini bırakıp gitse insan; ama olmuyor! Can Yücel

Bunu sana yazdığımı bilmezsin, bir yabancı şarkı gibi dinlersin.

Kalbini kırıyor diye üzülme, belki de hak etmediği yerden çıkmak istiyordur.

Yazıyorum, çünkü içimde susturamadığım bir ses var içimde.

İçten kırılmak ince bir sestir. Onu yalnız Allah duyar.

Bazen kırılsam da susuyorum. Kırmaktan korktuğum için. Mevla kalbi kırık eylesin de; kalp kıran eylemesin.

Ben sadece sevmeyi biliyorum, unutmayı öğrenemedim.

Öfke, kızgınlık gelip geçiyor da kırgınlık hiçbir yere sığmıyor.

Sessizliğin duyulur bomboş odamda, dokunsalar ağlarım.

Kırık kalplerin hikayesi kısa olur. Ne oldu? Derler. Hiç, dersin biter.

Dal istediği kadar güçlü olsun, rüzgâr istediği an kırabilecek güçtedir. Sen istediğin kadar güçsüz ol, kalbimi kıracak kadar güçlü sözlerin.

Sana da kırgınım papatya. Bir seviyorumu sığdıramadın onca yaprağına. Can Yücel

En çok sana kırılıyorum diyemediğimizden, bir tek sana kızamıyorum dediğimiz anlar vardır.

Artık kopardığın papatyalara sorarsın, hani sevecekti, diye!

Susmak, sadece içindeki haykırışların duyulmasından korkmaktır.

Ey can! Kimseyi kırma, sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz! Mevlâna

Kim ne derse desin içimdeki kırgınlıklar bir tatlı söz ile bir gülüşle geçmez. Hayat kırmış beni, sende kır çok görmem.

Öfke, rüzgâr gibidir. Bir süre sonra diner ama birçok dal kırılmıştır bile. Mevlâna

Belki de dilinden bu şarkı düşmez, dilin söylese de gönlün hissetmez.

Hıçkıra hıçkıra ağlattın ya beni ölsem de unutmam seni.

Kırıldığını belli etmeyen insanları üzmeyin. Çünkü onlar sizi kaybetmemek için susar, aptal oldukları için değil.

Tek başına hayatı öğrenen bir insanı kimse yokluğuyla korkutamaz.

Güvensiz kalplerimizi karakteri bozuk insanlara borçluyuz.

Çok güçlüsün, her şeyi içine atıyorsun, dedi. Elimi sol yanıma götürerek, burada neler oluyor biliyor musun, dedim.

Gözlerimden tut da ciğerlerime kadar kırgınım. Can Yücel

İnsan odun değil ki; kırıldığı zaman ses çıkarsın. Mevlâna

Her şeyin kadar değil değeri kadar seveceksin. Çünkü beklentin ne kadar çok olursa o kadar kırılırsın.

O da o kadar doğru bir seçim değilmiş demek ki. Boş ver be dostum.