Kul Nesimi Sözleri

Zamanın hüzn-ü derdinden gönül bulmaz safâ.

Bende sığar iki cihan, ben bu cihana sığmazsam, yersiz, yurtsuz cevher benim, hiçbir mekâna sığmazsam.

Vahdet kaynağından dolu içenler, kanım lştır bâdeye şarap istemez. Hakîkat sırrına candan erenler, ermiştir mahbuba mihrap istemez.

Yanmaktır bizim kârımız. Harcedelim hep varımız. Pervâneler yaranımız. Gelsün bir hoşça yanalım.

Bir can gördüm diri yiyor yılanı, emanete hıyanet ettiği için.

Müddeîler arasında dediler mey haram. Sâkî-i dilcû elinden ben içerim kime ne.

Taramış zülfünü gerdana atmış. Beyaz ellerine al kına yakmış. Dedim öpüşelim dedi ki yok yok.

Gerçi bugün Nesimi’yim, Haşimi’yim, Kureyşi’yim. Bundan uludur ayetim, ayate şana sığmazam.

Sabır gerek yahut sefer.

Par içinde biten gonca güle minnet eylemem.

Gâh çıkarım gökyüzüne seyrederim âlemi, gâh inerim yeryüzüne seyreder âlem beni.

Gitti bugünkü gün, dün ele girmez.

İblisin talim ettiği yola minnet eylemem.

Yanarım yoktur dumanım, gönlümde yoktur gümanım, al malım bağışla canım, varım meydanda meydanda.

Felek benim senden bir sualim var.

Kendin kadrin bilmeyen ne bilir dostun kıymetin. Merkebin boynuna cevahir takmanın faydası ne.

Elif Allah dost eyleyen meylide güzel yar güzel yar aşıkları da mest eyleyen huyu da güzel yar güzel yar.

Bu yolda can yoktur, canan isterler. Gönül kabesinde erkan isterler.

Sofular haram demişler bu aşkın şarabına. Ben doldurur ben içerim günah benim kime ne!

Kolay mı gerçeğe ermek, dost bağında güller dermek, orada kalsın değer vermek, yeter ucuza satmasın.

Gah giderim medreseye ders okurum. Hak için, gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne?

Kelp rakip böyle diyormuş. Güzel sevmek pek günah. Ben severim sevdiğimi, günah benim kime ne. Nesimi’ye sordular, yarin ile hoş musun, hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne.

Kalbim defter, dilim kalem, yazarım, hakikat emrini duyaldan beri, yitirdim Leylâ’mı gurbet gezerim, Mecnun gibi aşka uyaldan beri.

Zerrece tamahım yoktur şu dünyanın varına, rızkımı veren Hüda’dır, kula minnet eylemem.

Söyledim daim “Enelhak” zülfünü can düşeli, tâ beni Mansur gibi berdâr etti uş.

Nesimi’yim vay başıma, kanlar karıştı yaşıma, yağın gerekmez aşıma, yeter zehirin katmasın.

Eyle perhiz, sakın dilden her hata dilden çıkar cahile verme sırrını, sır elden çıkar.

Ben bana tek yâr olayım yâre yoktur minnetim.

Cümlenin rızkını veren ol gani serdar iken, yeryüzünün halifesi hünkara minnet eylemem.

Ey gönül el aynasına bakmanın faydası ne. Sermayenden zararın var, satmanın faydası ne.