Kurşun Gibi Sözler

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin, azıcık delikanlı olup bu beni aşar diyeceksin.

Bir meyhane keşfettim mezarlığın karşısında beni arasan ya ordayım ya da tam karşısında!

Bana zoru anlatma! O benim hayat felsefem, öfkeyle kalkarsam, zarar vermeden oturmam.

Bana seni seviyorum dediğin zaman bu yalan bile olsa bu yalanı dünyanın bütün gerçeklerine değişmeye hazırım

Rakıya sormuşlar ne işe yararsın diye, delikanlıyı susturur soytarıyı coştururum demiş.

Yüreğim hafif ıslaktır benim; kuytu köşelerde ağlamaktan ve rengi hafif uçuktur, kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan.

Kral gibi yaşayıp köpek gibi ölmektense köpek gibi yaşayıp kral gibi ölürsün.

Servetini kaybeden çok zarar eder. Arkadaşını kaybeden daha çok zarar eder. Fakat cesaretini kaybeden her şeyini kaybetmiş demektir.

Önemli değil kaç kez yenildiğin, önemli olan kaç yenilgiden sonra yeniden doğrulabildiğin.

Gözlerinden süzülen bir damla yaş olmak isterdim. Gözlerinden doğup, yanaklarından süzülüp, dudaklarında ölmek için.

Eğer geceler seni düşündüğüm kadar uzun olsaydı asla sabah olmazdı.

Mutluluk sözünü yutanla değil ne olursa olsun sözünü tutanla yaşanır.

İkiyüzlü dostun olacağına. Delikanlı düşmanın olsun. Hiç olmazsa dostun gibi sırtından değil delikanlı gibi alnından vurur.

Kimseye kendinizi anlatmak için uğraşmayın, herkes sizi kendi işine geldiği gibi görür.

Hiçbir ayrılık benim ecelime hükmedemez. Gelenle doğmadım ki gidenle öleyim.

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

Aşk insanın hem dostu hem de düşmanıdır. İnsanı onun gibi yıkan, onun gibi sevindiren bir şey daha yoktur hayatta.

Gerektiğinde sivri konuşacaksın. Zira, geniş kütükler için, keskin balta gerek!

Yamuk ağaçtan düz baston çıkmaz. Her şeyden önce sözlerinin arkasında dik durmayı öğreneceksin.

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Aşkımı dağlara yazacaktım ama aşkımdan büyük dağ bulamadım.

Beni düşmanımın kötülüğü değil, dostumun sinsiliği korkutur!

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Aldanma hayatın cilvelerine her şey bahane, görünüşüm serseri ama gönlüm şahane.

Ekmeğim, aşım helal olsun yiyene, içene. Ama hakkım helal değil; dost gibi görünüp kuyumu eşene!

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü; karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

Aramızdaki mesafeler ne kadar uzun olursa olsun sonsuzluğa giden tüm yollara adını yazdım. Hangi yoldan geçersen geç seni sevdiğimi okuyacaksın.

Yola çıktıklarını, yolda bulduklarına değişirsen; yolunu kaybedersin.

Dünya döndükçe acılarımda birikiyor içimde, nefes aldıkça dertler giriyor acılarımın arasına, sen varsın ya hayatımda o yeter bana, seviyorum seni delikanlıca.

Dil kurşun olunca ilk önce yüreğe saplanır. Dost, düşman olunca ilk önce geçmiş hesaplanır.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Bir telefon bekliyorum ‘sevgilim’ diye başlayan ‘seni seviyorum’ diye biten bir telefon bekliyorum dün gelmesi gereken bugün hala gelmeyen.