Nefret Mesajları

Bende hakkin kaldıysa eğer sevildiğin günlere say.

Öyle nefret ettim ki bazı insanlardan. Rabbim dedim, canımın yangınına vesile olanlara yeryüzü cehennem olsun.

Kimin yanında yaşadığın umurumda bile değil. Bir gün bana ait hayallerle öleceksin.

Yaralarımı sarmak isterken karşıma çıktın kapanmaya başlandığını hissettiğim anda daha beter yaraladın beni şimdi git bir şey söyleme anlamsız kelimeleri kullanmaya kalkma o kadar küçülme gözümde bari şimdi sadece git ama benden aldıklarını geri vererek.

Sevgilim değil sevdiğimdin. Artık nefret ettiğim bile değilsin.

Sevdim seni sanma kalbim yetimdir. Ölsem de yalvarmam aşkım asaletimdir.

Kısa mesajda bile 160 karakter var ama sende 1 tane bile yok.

Yola çıktıklarını yolda bulduklarına değişirsen yolunu kaybedersin.

Dünyamı kararttın, canımdan can aldın. Askın adı batsın, bırak sevdan yüreğimde kalsın. Sen orada nefretimle yan.

Sildim artık benim değilsin benim olsan bile lazım değilsin.

Hiçbir insan için ağlamaya değmez. Çünkü değen insan zaten ağlatmaz.

Ne aşklar vardır kim bilir yaşanmayı bekleyen, ne aşıklar vardır kim bilir yaşadıklarından nefret eden.

Benden kırmızı gülleri aldın al hepsi senin olsun, sen galiba bilmiyorsun ben en çok siyah gülleri severim… Kendini ne sanıyorsun, sen benim olan bir şeyi zaten bana veremezsin haddini bil, nefretimi dahi hak edemedin, edemezsin.

Hayatın en hüzünlü anı sevdiğin insanın buna hiç değmediğini gördüğün andır ve en büyük kaybın onun için harcadığın zamandır.

Nefreti içinde eriten bütün yanlışlıkları elekten geçirebilen kişidir.

Nefrete sevgiden daha fazla güvenirim çünkü nefretin sahtesi olmaz.

Artık ne fark eder bir gün çıkıp gelsen de yanımdan ayrılmayıp her gün beni sevsen de yıldızları indirip yoluma gül döksen de benim için öldün sen yaşıyorum desende.

Meçhul olmuş lakabım gittiğinden beri. Kaybettim kendimi gel güzel gözlüm. Bulayım yine benliğimi.

Dünya döndükçe sen hep bana dönmeye başını her yastığa koyduğun da beni görmeye her kahkahamda gözyaşı dökmeye ben yaşadıkça sen ölmeye mahkûmsun.

Bana dünyadan, hayattan, sevgiden ve en önemlisi aşktan nefret ettirdiğin için teşekkürler. Bende nefret etmeyi öğrendim.

Gidebildiğin kadar git uzaklara mutlu olamazsın sahte ve yalan aşklarla istediğin kadar dar bak hayata nefretimle karşılaşacaksın baktığın mutlu yalanlarda.

Tatlı bir rüyanın içinde nefreti tanıdığım, tattığım ve yaşadığım bir yalansın!

Sana bir teşekkür borçluyum. Çünkü sen bana aşkı, aşkın yanında da nefreti öğrettin. Keşke öğretmeseydin, keşke seni öldü bilseydim de senden nefret etmeseydim. Elveda eski aşkım yeni nefreti.

Ben herkesi insan yerine koyuyorum ama bazıları yerini yadırgıyor. Yazık…

Allah sana öyle bir ceza versin ki, benim seni sevdiğim gibi sende bir başkasını sev ve bir başkası benim seni sevdiğim kadar nefret etsin senden.

Ne sen engin bir deniz nede ben kırık bir tekne yapayalnız dünyanda başka birini bekle ne sana acırım ne kendime sadece bir tek kişiye acırım o da yerime geçecek insana.

Gelme bana canın sağ olsun, dönme bana yolun açık olsun, ben şimdi başka kalplerdeyim. Bu da sana kapak olsun.

Sanma ki aşkınla delirdim, şimdi nefretim bağrımda hançer misali gezerim, bu satırları okursan çok daha iyi anlarsın benim nefretimsin artık sevdiğim değil.

Dünya’ya ağlayarak geldim nefret ederek gidiyorum! Sayende sevgiyi öğrendim huzurla, nefreti de öğrendim ağlarcasına.

Son sözlerimi nefretle haykırıyorum sana lanet olsun sana ve yaşadığımız her anımıza, son bir isteğim var bu hayata nefretim seninle olsun yaşadığın her mutluluk bir gül gibi solsun, benim solduğum gibi!

Aşkı oyun sandın, sevgiyi oyuncak, beni de kukla… Bir masal yazdın sonra oynadın, şimdi kendi oyununun içinde acı çekiyorsun… Ben yokum acı sana helaldir.

Bir daha ayrılık yok dedin inanmıştım senin sözüne, kocaman bir yalanmış sevgin, şerefsiz çıktın sen sevgilim.

Oysaki bir seven ve bir sevilendik bu hikâyede ve şimdi nefretin içinde düşmanız iki cephede SEN ve BEN!

Kimine duadır kimine beddua. Kime ne yaşattıysan sen de onu yaşa…

Bir kişiye ederinden fazla değer vermeyeceksin. Biz verdik de ne oldu.

İnsanlar vardır sevgiye layıktır. İnsanlar vardır sevginin en yücesini versen de aşağılıktır.