Neşet Ertaş Sözleri

İki büyük nimetim var. Biri anam, biri yârim. İkisine de hürmetim var. Birisi var etti beni, birisi yar etti beni.

İlimsizlik bilgisizlik yüzünden, cehalet hortlayıp çıkar mı çıkar. Sevgisizlik saygısızlık yüzünden, insan insandan bıkar mı bıkar.

Hak bildiğim yoldan ayrı gitmedim, koğular getirip gıybet etmedim, gönülleri kırıp can incitmedim, bir garip sazımı çaldım giderim.

Mühür gözlüm, seni elden sakınırım kıskanırım.

Güneşe gülle at, karartır mı hiç? Allah sevmediğini yaratır mı hiç? İnsan olan insan darıltır mı hiç? Haksızlık haksızın özünden olur.

İnsanları birbirinden ayıran mezhepçilere karşıyım, mezheplere değil.

Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Sen beni gülünce mutlu mu sandın, yalandan yüzüme gülen dünyada.

Herkesin bir Zahide’si vardır.

Biz doğduğumuzdan beri yoksulduk. Varlığı görmedik ki yoksulluktan şikâyet edelim.

Gönül Mecnun olmuş çölde geziyor.

Aşk biterse yorulur insan, ben ne zaman ölürsem Neşet yoruldu desinler.

Nerde bir türkü söyleyen görürsen korkma yanına otur. Çünkü kötü insanların türküleri yoktur!

Denizi seyretmek gibidir bozkırda gökyüzünü seyretmek.

Seviştiğimde mutlu olurum, sevgisiz imanı nasıl bulurum, böyle inandım böyle bilirim, sevişmek ibadettir sevgi imandır.

Darda kaldım diye umutsuz olma, yok iken dünyayı var eden vardır.

Kendi kendisinden utanmayan, yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.

Gurbette olanların hiçbiri mutlu değil ben mutluyum diyene rastlayamazsın. Neden? Gurbet herkesin içinde taş gibidir.

Kendini bilen bilmeyenin kusuruna bakmaz!

Can yakıp da kalp kırma ey insanoğlu. Senin de gül benzin solacak bir gün. Her canlının kalbi Allah’a bağlı. Herkes ettiğini bulacak bir gün.

Kadın insandır. Biz erkekler ise insanoğlu.

Özü gülmeyenin yüzü güler mi?

Sevgi dünyasına yalan girmez, gönülden sevmeyen Hak’ka eremez.

Uyku girmez gözüne, gönlü viran olanın.

Gel sevelim, sevileni seveni sevgisiz suratlar gülmüyor canım, nice gördüm dizlerini döveni, giden ömür geri gelmiyor canım.

Ben diyorum ki, insan ve insanoğlu var. Ayrımcılığın sonu kavgadır, kavganın karı var mı?

Gönül kimi severse, aşk onda güzeldir.

Gönlünün eşini bulan garip değildir. Ağla sazım ağlanacak zamandır.

Ne söyleyeyim şu dünyanın haline dağlar ayrı ayrı, çöl ayrı ayrı, şu insanlar bölüşmüşler dünyayı Hudut ayrı ayrı yol ayrı ayrı.

Ahu gözlerini sevdiğim dilber, sana bir sözüm var diyemiyorum.

Bir de şu var; Gönlün’ün eşini bulan garip değildir