Ölen Anneye Özlem Sözleri
Yorgunum kırgınım ve seni özlediğimde ben hep böyleyim canım annem.
Ben sensiz soğuk gecelerde üşüyorum anne, kimse senin gibi gelip üstümü örtmüyor. Ben soğuk gecelerde senin sıcacık sevgini özlüyorum annem.
Anneyi sevmek cenneti sevmektir çünkü anne cennete açılan kapıdır. Cennetimin kapısı seni çok özledim.
Çok özlediğim halde sarılamadığım insanlar var mesela annem.
… sene oldu yara kabuk bağlamadı zor annesizlik zor benim annem öldü babam da öldü sanki o andan beri arama yok, sorma yok anan yoksa bir şeyin yok bunu öğrendim ben.
Varsın sen olmayınca güneş doğmasın, varsın mevsimler gelmesin, varsın bu geçici dünya dönmesin.
Annenize iyi bakın çünkü o acı tahmin ettiğinizden çok büyük.
Allah’ım yağmurunu göğümüzden sevdiklerimizi göğsümüzden annemi de evimizden hiç eksik etme. Amin…
Sen bizleri bırakıp gitmeseydin de varsın aramızda çok mesafeler olsaydı. Ben sadece senin sesini duysam, o güzel dualarını alsaydım canım annem.
Anneciğim tatlı dillerini altın gibi kalbini çok özledim. Sen çok özeldin annem. Senin gülüşünü özledim.
Biliyor musun anne her şeye alıştım, sadece senin yokluğuna alışamadım.
Gül yüzüne hasret kaldım annem. Pembe yanakların sıcacık kucaklarını çok özledim annem.
Her anneler gününde olduğu gibi bugünde yine senin yanına geldim bak annem. Evet, bugün anneler günü sana hediye getirecektim ama vazgeçtim. Çünkü biliyorum ki sen bana hediyeye ne gerek var yavrum sen gel bana en güzel hediye budur derdin canım annem.
Sensiz günüme güneş doğmasın annem.
Güneşin her doğuşunda, ben biraz daha batıyorum. Bu hayatı anlamsız, sensiz yaşıyorum, sensizliğe alışamadan, anlamsızca yaşıyorum.
Birlikte diktiğimiz erik fidanı çok büyüdü annem. Bu sene meyvelerinden yedik. Seni özlemle andık bugün boyunca Zaman ne çabuk geçiyor annem.
Anneciğim bana seni seviyorum diyen sözlerini özledim. Her sabah saçlarımı tarardın başımı okşardın. Ben o günleri çok özledim annem.
Hasretinle yana yana kül oldu bende yürek. Tükendi bende özlemine dayanacak güç. Dizlerimde derman bitti yokluğunda çarpa çarpa yerlere ahh annem bilsen ne zor sensizlik toprağının kolları yok ki sarsın beni sen gibi özledim annem özledim hem de deli gibi.
Anne diye seslenmeyi o kadar çok özledim ki.
Sen hiç anne diye avazın çıktığı kadar sessizce bağırdın mı hiç.
Evet, şimdi daha iyi anlıyorum. Senin gidişin bana; acıdan, hasretten, gözyaşından başka hiç bir şey vermemiş…
Benim biricik cennet kokulu annem. Senin hayalinle her zaman ben mesut oldum.
Sensiz dünyanın tadı tuzu yok be annem.
Sensiz uyuduğum bu kaçıncı soğuk gece seni çok özledim annem.
Dokunmayın annesizliğime kanayan yüreğime dokunmayın.
Mevsimin bir suçu yok annem, yokluğun çok soğuk.
Şimdi sen yanımda olsan hiçbir şey söylemeden saatlerce boynuna sarılırdım.
Her gece rüyalarıma gel annem, beni yalnız bırakma ellerimi tut, saçlarımı okşa, bana sımsıkı sarıl, beni kimsesiz bırakma annem. Seni çok özledim.
Ne zaman anne kelimesini duysam bir köşede oturup ağlayasım geliyor.
Ben senden sonra her gün yorgunum, durgunum ve seni özlediğim her an kırgınım annem.
Eğer anneniz yaşıyorsa hemen gidin elini öpün, gidemiyorsanız arayın telefonla halini hatırını sorun. Onsuzluk çok kötü oluyor. Her gün gözlerim annemi arıyor.
Bu dünyanın tadı da tuzu da senmişsin be güzel annem, şimdi hiçbir şeyin tadı tuzu yok.
Belki zamanla geçer dedim annem, sensizliğe zamanla alışırım dedim ama olmadı anne yapamadım. Ben sensizliğe hiç alışamadım.
Sensiz bir daha güneş battı annem. Sensizlik çok zor annem
Hayatın son demine yaklaşırken artık günlerim normal günlerden, gecelerim normal gecelerden daha uzun. Bu uzun gecelerde sığınacak bir liman gibi kucak arıyorum ama sen yoksun anne.
Bir aileyi birbirine bağlayan annem senmişsin. Sen gittikten sonra ailemiz dağıldı. Kimse kimseyi görmez, aramaz oldu.
Sen gittin ya annem işte benim her gün sol yanım acıyor.
Şimdi yanımda olsa, anne desem yorgun benim gönlüm tükeniyorum sanki inceden. Gülmek, konuşmak gelmiyor içimden desem. Bi kerecik bak gözlerime de dağılsın içimdeki dumanlar desem. Özledim be annem çok özledim.
Annem canım sıkıldı mı mezarının başına geliyorum içimi sana döküyorum. Beni senden başka kimse anlamıyor. Annem seni çok özledim. Kabrin nur mekânın cennet olsun.
Sen aramızdan gittin ama benim sana olan sevgim hiç azalmadı canım annem.
Şimdi yanımda olsan, boynuna sarılsam, öpsem, koklasam, hiç gitmesen, yanımdan ayrılmasan. Ama…
Annem resminle konuşup ağladım bugün. Eline uzanıp tutmak istedim. Boynuna sarılıp öpmek istedim. Seni her şeyden çok özledim annem.
Ben canım yandığında canımı okşayan, fırtınalı günlerde sığınacak limanımdın. Sen benim iyi kalpli melek annemdin. Mekânın cennet olsun Annem.
Bu gece rüyalarıma gel ve bana sımsıkı sarıl seni çok özledim annem.
Ben seni kalbime sığdıramazken şimdi nasıl toprağın altına koyacağım canım annem.
Annesizlikle kanayan bir yüreğe başka hiçbir acı etki etmez.
Hala sözlerin kulaklarımda çınlıyor, yavrum deyip boynuma sarılışın, beni görünce o güzel gülüşün hiç gitmiyor gözlerimin önünden.
Mutluluğa dair ne varsa seninle birlikte mezara gömdüm annem…
Benim için bir gün değil her gün anneler günü ve hediyem de dualarım.
Ne zaman nerede olursa olsun anne kelimesini duyduğum zaman gözlerim doluyor sen aklıma geliyorsun güzel annem.
Bana bir bayram verin ve içinde sadece annem olsun yeter.
Bir şeye ihtiyacın olursa ara derdin, sana ihtiyacım var şimdi ben kimi arıyım annem.
Ben dünyada cehennemi yaşadım annem sen gittikten sonra. Sensiz yaşamak çok ağır geldi bana be güzel annem.
Ben her gün seni görmeye geliyorum güzel annem, geliyorum mezarının başında derdimi, sıkıntımı anlatıyorum sana. Her zaman olduğu gibi beni senden başka kimse anlamıyor ki be güzel annem.
Kim derdi ki bir gün bizi bırakıp gideceksin, ardından böyle çaresiz, böyle yalnız kalacağız. Seni çok özledim güzel annem.
Senin şefkatli yüreğini, sevgi dolu kalbini özledim annem.
Seni toprağın altına koymak gelmedi içimden, annemi götürmeyin almayın benden dedim ama sen bizi bırakıp gittin güzel annem. Allah’ım sana rahmet etsin.
Bazen sana sımsıkı sarılmak, senin kokunu ciğerlerime kadar çekmek istiyorum ama sen yoksun annem.
Sen olmayınca, yıkılan hayallerime, yok olan geçmişime, kaybolan geleceğime hep ağlıyorum annem.
Boynum büküldü annem, gülen yüzlerim soldu annem. Sen gittiğinden beri açan çiçekler bile küstü bana. Senin en tatlı halini özlerim şimdi.
Güneşin başka iklimleri aydınlatmaya, başka gönülleri ısıtmaya gittiği şu saatlerde, kâğıdı kalemi elime alıp, seninle dertleşmek, yalnızca sana yazmak ve yalnızca seni yazmak geçiyor içimden.
Unutursun diner deseler de acı hep aynı ilk günkü gibi çok zor özlüyorsun ama ulaşamıyorsun…
Sizin hiç annenizi özleyip de içinizde isyanların çıktığı, fırtınaların koptuğu ama sözlerinizin boğazınıza düğümlendiği oldu mu hiç?
Sana sarılıp öpmeden bir gün daha eridi be annem.
Uzun oldu geceler sensizliğin hayatımıza girdiğinden beridir. Geceler artık çok karanlık annem.
Ağla yüreğim ağla giden bir daha gelmeyecek buraya ağla gözlerim ağla annem bastığım toprak altında.
Canım annem sensizlik ne zormuş. Her gece sensizliği içimde hissetmek çok ağır annem.
Olmazdı hiç kederim, olmazdı hiç tasam, şaşırıp kalmazdım sen yaşasan.
Sen gittikten sonra anne diye seslenmeye o kadar özledim ki.
Allah’ım seni Peygamber Efendimize komşusu yapsın, kabrin rahat ve nurlu olsun melek annem.
Seni çok özledim annem. Kabrin nur dolsun mekânın cennet olsun. Melek annem.
İnsan karısının matemini üç hafta, kız kardeşinin üç yıl tutar, fakat anne acısını ölünceye kadar tutar.
Bayramlar gelip geçiyor sensiz, senin içinde olmadığın bir bayram nasıl bir bayram olur ki?
Bu iftarda da yemeklerini çok özledim canım annem.