Orijinal Mesajlar

Kısa bir öyküdür hayat uğruna upuzun acılar çektiğimiz.

Varlığımı hatırlatan tek şey apartmandaki sensörlü lamba.

Gidiyorum hayatından gözlerinin buğusunu yüreğinin kokusunu aldım gidiyorum.

Bir zamanlar deli gibi hesap sorduğun birine gün gelir hatır bile soramazsın.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum son durak seninkisi müsait bir yerdi.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Biliyor musunuz; insan maskeleri o yüzsüzlüğünüze hiç yakışmıyor.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Büyümeyi hiç istemedim! Büyüdükçe insanlar daha az gülüyordu çünkü. Çocuk olmanın en güzel yanı istediğin zaman ağlayabilmekti. Büyüdükçe insanlar gizli gizli ağlıyorlar çünkü.

Gidişin hüzünlü gözlerimde acısı yüreğimde kaldı.

Kalbe kan pompalamaktan başka görev verince saçmalıyor.

Biri gelir seni sen eder. Biri gelir seni senden eder.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Adam gibi sevenin aldığı ödüldür yalnızlık.

En büyük hayali sana sarılmak olan bi insanı nasıl bu kadar kırabiliyorsun?

Farklıyız işte. Sen gülü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Sen karşındakine içinden geçeni söyle. O seni öyle kabul etsin. Haa etmiyorsa gönder gitsin. Sen sen oluşunla özelsin!

Bir gülüyorsun kalbimin ritmi değişiyor döverim seni.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma: Mimar Sinan halt etmiş yanımda.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Gittin mi büyük gideceksin! Ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Aşkları da ayakkabılarınız kadar itinayla seçmezseniz tıpkı ayağınızda olduğu gibi yüreğinizde de NASIR oluşabilir.

Susmak kabullenmek değil cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa uzun yorgunlukları vardır.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana ne şiirler yazarım.

Hiç hata yapmayan insan hiçbir şey yapmayan insandır. Ve hayatta en büyük hata kendini hatasız sanmaktır.

Biliyorum sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla dünya sana dar. Ama dayan gönlüm. Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Dünyanın en büyük yüküdür; aklı sende olmayanı ısrarla yüreğinde taşımak.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Aynı şeylere gülmediğim insanlarla mutlu olmam mümkün değil.

Adını duyunca değil yanında başka bir ad duyunca yanar aslında canınız.

Bana bir günün 24 saat bir saatin 60 dakika ve bir dakikanın 60 saniye olduğu öğretildi ama sensiz geçen bir saniyenin sonsuzluk kadar uzun olduğu öğretilmedi.

Umuttan umudu kesmemek istiyorum; çünkü hala hayatın düşlere borcu var.

Ancak yaradan dener kulunu insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Sabah kalkamayacağımı bile bile her gece alarmı kurarım. Böyle de prensip sahibi bir insanım.

Bir yandan hiç hatırlamamak üzere unutmak istersin bir yandan da bu dünyada seni ondan başkasının mutlu edemeyeceğini bilirsin.

Zirvelerde kartallar da bulunur yılanlar da. Ancak birisi oraya süzülerek diğeri ise sürünerek gelmiştir.

Aramayacaksın kimseyi olması gerekenler zaten yanında. Ve yanında olmayıp gidenler ne aklında olmalı ne umurunda.

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum.

Hiç ayrılamam derken kavuşmak hayal oldu.

Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım. Değmeyenlere zaten üzülmem. Üzüldüğüm şey; değmeyenlere. Yüreğimin değmiş olması.

Açlık en akıllı balıkları bile oltaya getirir. Goethe

Gelen bir şey katmaz artık bana giden de hiçbir şey eksiltmez. Gel ya da gelme sevgili artık hiç fark etmez.

Bilgisayarımda hiç dinlemediğim şarkı gibisin silmeye de kıyamıyorum.

Sıkılırsan güneşten gece oluruz erkenden sen istersen.

Acı çektikçe insan olgunlaşırmış. Yalan be! İlk önce kalbin kırılır sonra çürümeye başlarsın.