Reşat Nuri Güntekin Sözleri

İnsan ne kadar acı olursa olsun bir mecburiyeti kabul ettikten sonra içine sükûn ve tevekkül geliyor.

Evet, insanın bir cenaze arkasında yürüdüğü zaman, dünya hırslarından en temizlendiği zamandır.

Zaten kafaları değiştirmeden idareyi değiştirmek öyle pek tamah edilecek bir netice vermiyor.

Yürümeye başlamış fikirleri yollarından alıkoymak mümkün değildir.

Hiçbir şey maziyi musiki parçaları kadar kuvvetle canlandırmıyor.

Hastalar gibi, mesut olanlara da geceler öyle uzun geliyor ki.

En eski tarihlerden beri din, daima zulme ve fesada alet olmuştur.

İnsan sevdiğinden uzak olursa onun sitemlerini bile hoş görür.

Bir zehri insan, bir kere yutmalı ya ölür ya kurtulur.

İnsan birini sevmek felaketine uğradı mı esir gibi bir şey oluyor.

Ne arsız gönlüm var benim? Etrafımdaki insanları ne kadar çabuk seviyorum.

Artık kalbim öldü. Sevmeye kudretim kalmadı.

İnsan için, her şeyi söylerler. Ne çıkar? Elverir ki, vicdanı temiz olsun.

Düşmesini istemeyen, zamana ayak uydurmasını bilmeliydi.

Çok sevmek yetmez mühim olan güzel sevmek.

Kolayca teselli edilecek dert insanı böyle ağlatmaz.

Çalışmak, bütün ruhuyla, kendini başkalarına vermek ne güzel şey!

Sen yine de bir parça benimdin, ben bütün ruhumla senin.

Dünyada, bir parça iyilik edebilmekten daha güzel bir şey olmuyor.

Yalnızlık haddizatında insana güç gelen bir şeydir.

Evet, bu uçsuz bucaksız yolda ne kadar ilerlerseniz dönüp dolaşıp hep aynı yere varacaksınız.

Halis muhabbet kavgasız, gürültüsüz olmaz derler.

Üşümek mi? İnsanın içinde güneş yanarken üşümek mi?

Memleketin ancak okuyup yazmakla kurtulacağına inananlardanım.

Sevmek denen şeyin rolü bu kadar insanı yakıp titretecek bir şey olursa kendisi kim bilir neydi?

En uzun, en çaresiz geceni düşün. Sabah olmadı mı?

Sarı insanların hepsi vefasız oluyor, hepsi insanı başka türlü üzüyor.

Siz beni insanlıktan, saffetten, samimiyetten, sevdadan iğrendirdiniz.

Hokkabazın yumurtasında olduğu gibi, sözlerde de meseleler iç içedir.

Yaşamak hakikaten doyulmayacak kadar tatlı bir şey.

Yara sıcakken acımaz, hemşireciğim. Hele bir kere soğumaya başlasın. Sen bak, seyret o kızcağız nasıl yanıp yakılacak?

Onun fikrinde insanlar, yalnız yaptıkları işten, düşündükleri şeyden değil, gördükleri rüyadan bile mesuldürler.

Uğranılan haksızlıklara ve hakaretlere koyun gibi tahammül etmemek insanlığın başlangıcıdır evlat.

Saadeti saklamak, derdi saklamaktan çok daha güç.

Bir hayale esir olan insanlar delilerin en büyükleridir.

Derler ki; aşk, birine seni yok etme kudreti verip, bunu kullanmama hususunda ona itimat etmekmiş.

Acımak bir süre sonra hissizleştiriyor insanı.

Ayrılık, kuvvetli aşkları büyütür, hasta olanları büsbütün öldürür.

İnsan ancak kaybettiği yahut kaybetmek üzere olduğu şeyleri böyle birdenbire sevmeye başlar.

Ne bileyim, insan kalbi, öyle anlaşılmaz bir şey ki!

Felaketi ağır ağır haber vermek testere ile adam kesmeye benzer.

Mektepteyken hayallerimiz olmayacak rüyalarla doludur. Sonra hayat birer birer onların icaplarına bakar.

Ölüm öyle bir şey ki insanı en büyük düşmanlarıyla barıştırıyor.

Galip insanlar için iyi ve merhametli olmak ne kolay ve şık bir jesttir.

Saklamaya çalışma nafile. Sevda, çocuk gözlerinden uyku gibi akıyor.

Fakat yüreğimdeki gizli yaralar vücudumdakilerden çok daha derindi.

Hiçbir kadın bu kadar derin bir duygu ve ihtiyaç ile sevilmemiş, aranmamış ve düşünülmemiştir.

Her şeye rağmen sen bir parça benimdin. Ben bütün ruhumla senin.