Romantik Duygusal Sözler

Sana şiir yazmak ne haddime. Varlığın şiir zaten.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler; ağzına dolar insanın. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Yağmalandı kalbim, ömrüm, her şeyim. Kurşuna dizdiler anılarımı, yenik düştüm bu savaşta neyleyim, bir mezar nasılsa işte öyleyim.

Küçükken annem yerde ekmek görünce yükseğe koy kuşlar yer derdi. Sevdiklerimizi hep yüksekte tuttuk acaba kuşlar mı yedi?

Sesin diyorum, en güzel ağrı kesici!

İlham perisi kaçmış şair gibiyim. Kalemim söz değil, yüreğim sensizlik yazıyor.

Saçlarından ödünç ver. Dört bahar geçti. Çiçek kokusu öpmedim. Çok oldu mutluluktan vazgeçeli. Gülüşünden ver ömrümden al.

Gözlerinin kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına sende kalayım!

Bazıları konuşmaz; gözlerine 5 saniye bakar, ömründen 5 yıl gider

Seni sevmek; olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni, beklemek gibi.

Onunla ne zaman lades oynasak hep o kazandı. Kalbimdeyken nasıl aklımda derdim.

Zamansız gelme elim kolum dağınıksa sarılamam.

Herkes kaybettiği kadar içecekse. O masadan en son ben kalkarım!

Aynı şehirde sen varsın, ben varım, biz yokuz. Ne acı dimi.

Sen benim şarkımsın. Herkesin dili dönmez.

Mevsimin suçu yok. Yokluğun soğuk.

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş. Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi.

Sabah, öğlen, akşam aynı. Yatıp, kalkıp, oturup konuşmama aldanıyorlar. Biteni görmüyorlar. İçimi bilmiyorlar. Kimseye ağılamıyorum diye beni; iyi sanıyorlar.

Öyle çok yanar ki için dünyadaki bütün suçları işlediğini sanırsın. Oysa sadece sevmişsindir.

Öyle bir çık ki karşıma her baktığımda ilk defa görüyormuşum gibi az kalsın ölüyormuşum gibi hissedeyim seni.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş, ama sen gitme ben cahil kalayım.

Seninle karşılaşmam hayatımın en büyük hatasıydı ve sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için helal ediyorum hakkımı!

Allah’ım beni öyle bir sonbahar ayazı öldür ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamazsın.

Seni anlatabilsem seni. Yokluğun, cehennemin öbür adıdır. Üşüyorum, kapama gözlerini.

Gönül, han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz, günahtır!

Senin suçun yok hayat ben buraya zaten elveda demeye geldim.

Üşüdüğümüzde camı kapatmak kadar kolay olsaydı keşke sevilmediğimizi anladığımızda o kişiye yüreğimizi kapatmak.

Dediler ki eskiden böyle değildin içine kapandın. Dedim ki içindekiyle yetinen bu kalp artık sizi ne yapsın.

Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Duvardaki yangın düğmesini örten cam parçasıyım kurtuluşun olacaksa hiç düşünme ayakkabının topuğuyla kır beni.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla sana, ne şiirler yazarım.

Adam gibi sevmelerin yasaklandığı bir yerde ne kadar seversen o kadar acı çekersin. Sonra mı? Çektiğin acıyla kalırsın işte.

İçin ağlasa da kim duyar seni? Kim anlar dışarıdan olup biteni? Leyla’nın yüzünü görenler bilir: Mecnun’un kalbine batan dikeni!

Sen, bir matematik eşitsizliğinde bilinmeyensin. Anlaşıldı; ‘yalnız bırakarak çözeceğim seni.

Olsun be aldırma. Yaradan yardır sanma ki zalimin ettiği kârdır, mazlumun ahi indirir sahi. Her şeyin bir vakti vardır!

Ben sana gönlümü açtım. İçimdeki kuşlar dünyaya uçtu.

Leyla! Çaresizliğimden gayri hiçbir kabahatim yok benim.

Vazgeçilmez olan sen değildin. Vazgeçmek istemeyen bendim.

Uyudun mu? diye yazılır, ne olur uyumamış ol, konuşmaya ihtiyacım var diye okunur.

Bu da benim yeteneğim. Olmasan da severim seni, hatta ayrılırım senden, haberin olmaz.

Üzecekler seni, çok üzecekler. Aklına o zaman geleceğim işte. Cemal Süreyya

Besmelesiz başladım diye mi, doyamıyorum seni sevmeye?

Çek bakışlarını gözlerimden, aşk bu şeytan doldurur.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık sevdada boğulur.

Sen benim kalbimin kafası güzel halisin.

Rüzgâr yine kokunu getirdi. Anlayacağın yine canım burnumda. İlhan berk

Öyle ucuz değil gül koklamak. Gül tutan ele diken batmalı. Bir aşka gönül veren o aşkın kapısında yatmalı.

Bir silahım olsaydı, bir silahım. Yoksulluğu şakağından, kaybetmeyi kalbinden ve sensizliği alnının tam ortasından vururdum.

Şarkılara neden parça dendiğini biliyor musun? İhtiyaç duyduğunda bazıları eksik yanını tamamlıyor.

Öpüyorum gökyüzü gibi bakan gözlerinden.

Boynundan öpsem ya seni. Biliyorsun, orası benim memleketim.