Sağlıkçı Sözleri

Hayaller tatilde, hayatlar acilde.

Aşk, tanısı konulamayan bir hastalık gibi.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontraendikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hastaSerumu takarken “serum mu takacaksınız” diye soranlara yok çeyrek takacağım demek geliyor içimden.

Senin elini tutmak için damarımı delik deşik ettirmeye razıyım, yeter ki sen elimi tut, damarlarımda dolaşan hemşireyi bulmaya çalış.

İyi huylu tümörümsün. Bir zararın yok ama varsın, ağrıtıyorsun, acıtıyorsun.

Hayat nasıl gidiyor? Stabil!

Her ampulün kırılma noktası olduğu gibi bizim de bir kırılma noktamız var.

Kanser değil, sen güçlüsün. Saçların değil sen güzelsin.

Belki de hayat bir hemşirenin iğne yaparken acıyacak mı sorusuna verdiği hayır cevabı kadar yalan dolu.

Beyaz tenli şişman kadın damarı gibisin. Varsın ama ulaşamıyorum.

İyi bir sağlıkçı damarı çabuk bulan değil damarı bulamadığında çabuk bahane bulabilen sağlıkçıdır.

İntrakete gelen kanın verdiği huzuru veremeyenler var.

Buralarda umutlar kelebeğin ömrü kadar.

Millet sevgililer gününde dans eder, biz burada nöbette serum takıyoruz.

Hız yapmaktan korksaydık şoför olmazdık vakadan korksaydık ATT olmazdık sorumluluktan korksaydık paramedik olmazdık hacı.

Canım sen çok yanlış anlamışsın. Elimiz hafif bizim, karakterimiz değil.

Yok canım ne yorgunluğu. Alt tarafı 24 saattir çalışıyorum. Gelin tabii misafirliğe. Tam ben uyuyacakken gelin ama. Darılırım yoksa. Gelin oturun şöyle.

Gidene dur demek polise yakışıyorsa, gideni döndürmek hemşireye yakışır.

Eşinizin çalışmasını istemiyorsanız tıbbi sekreterle evlenin. İsteseler de iş bulamıyorlar.

Tansiyon ölçmekten nefret eden sağlıkçılar ile parti kursak %10 barajını kesin geçeriz.

Bazı insanların boynundan turnike bağlayıp frontalindeki damardan kan almak istiyorum bunu hak ediyorlar ama neyse sakinim, tamam.

Bemiks’im ol da kalbime dökül sevgili. Ne leken çıksın ne kokun.

Hissetmediğin damara da kalbe de giremezsin.

Kontamine olmuş aşkınla, steril kalbimi kirletemem.

Görünmeyen damarda bile sen varsın.

Serum sanki zemzem mübarek her şeye iyi geliyor.

Haykıracak nefesim kalmasa bile; ellerim uzanır 112 acile.

Sen selfie çekerken biz ekg çekiyorduk zalimin kızı.

Belki de aşk; incecik damarlarda yeşil intaket ile mtravenüz yapmaktı. Sancılıydı.

Aşkım bize gelsene iskelet sistemini 5 ana dalda inceleriz.

Şimdi öğretmenler bodrum’da birbirinin göğsüne güneş kremi sürerken ben sedyede hastanın göğsüne ekg jeli sürüyorum.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontrandikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hasta.

Ben artık hayattan taburcu olmak istiyorum.

Aşk, formanın üzerine dökülüp çıkmayan inatçı bir rivanol lekesi gibidir bazen.

Beyni ortaya çıksın diye boynunda turnike yapmak istediğim insanlar var.

Bir ilaç ol. Mesela propofol gibi, önce acıt canımı sonra unuttur tüm acılarımı.

Florence Nightingale zamanında tabi bakım planı yok, serumum bitti hemşire hanım yok, şiddet yok, bol bol felsefe yapmış kadın.

Belki bir jetokain değildin ama sende beni hissizleştiriyordun.

Serum taksak mı takmasak mı bütün mesele bu.

Seninle cerrahi ödüldür bana, sensiz hemşire odası bile sürgün sayılır.

Bugün damara girmeyi öğrendim; elini tutabilmek için.

Şimdi ben yoğun bakım ünitesinde, bakımsızlıktan tükenen bir hastayım, ya gel yeniden yaşama bağla beni, ya da tut çek fişimi!

Sevgilim canım bir bakar mısın dediğinde onun yanına tansiyon aletiyle gider oldum.