Şiir Sokakta Sözleri

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Herkese selam, sana hasret.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.