Sonbahar İle İlgili Sözler

Fani ömür biter, bir uzun sonbahar olur.

Yine geldi sonbahar döküldü yapraklar, kalbim gibi yere.

Yeni yapraklar çıkabilsin diye eski yaprakları temizler hüzün. Üzülme, sonbahar serttir ama sonu aydınlıktır.

Yusuf’un yüzüne esen sonbahar rüzgârlarıydı, onun sevgisi Allah sevgisiydi.

Kül mavinin yanına sarı gelirse sonbahar, sen benim yanıma gelirsen kıyamet olur.

Suya attığın tükürüğün suyun üstünde yüzüyor ise hava güzel, batarsa yağmurlu olur.

Serinlik her zaman insana sevmesini öğretir.

Alır gider beni sarı rüzgârlarıyla sonbahar, gelir anılardan bir davet çocukluğum canlanır. Bir varmış bir yokmuş diye başlardı bütün masallar, hani nerde o masum ve daha bozulmamış rüyalar.

İlk önce güneyden gök gürültüsü gelirse, yaz sıcak olur; kuzeyden gelirse, soğuk olur; doğudan gelirse yağmur yağar.

Dikenin kalbime battığı bir sonbahar günüdür. Sen elini bulutların içinde gezdirirsin, bulutlar senin gözlerinin üstünde yürürler.

Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından. Bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı vazgeçiş bir sevda masalından bu kaçıncı sonbahar aynı yazın ardından kaçıncı savruluş yalnızlık rüzgarıyla.

Sonbaharın diğer mevsimlerden daha fazla altını vardır.

Yaşam insanlara bir şeyler sunar, sonbahar ise sunulanlardan insanların faydalanmasını sağlar.

Sonbahar rüzgârı bizi yeniliklere götürür.

Sonbaharda gelen rüzgarlar sevgiyi bize getirir.

Huzur ve aşk istiyorsak, sonbaharda yeni limana yelken açmalıyız.

Hatıran sormaz nasıl halim? Her gece nöbet yazar. Görmedim ben başka mevsim, burada her gün sonbahar.

Ah burada olsan, çok güzel hala, İstanbul’da sonbahar…

Sonbahar her yaprağın çiçeğe dönüştüğü bir mevsimdir.

Huzur ve mutluluğun saklandığı mevsimdir sonbahar.

Her gönül insanı yemiştir, ömründe birkaç kez, Eylül ‘ün tokadını.

Eylül bir ay değil, bir aylık ayrı bir mevsim.

Nasıl iş bu her yanına çiçek yağmış erik ağacının ışık içinde yüzüyor neresinden baksan gözlerin kamaşır oysa ben akşam olmuşum yapraklarım dökülüyor usul usul adım sonbahar.

Derdi nedir bu sonbaharın neden soldurur gülleri nerden bulur bu insanlar ben mutsuzken gülünecek şeyleri.

Bulutlar Milano’ya doğru gidiyorsa yağmur yağacaktır hazırlıklı olun Pisa’ya doğru gidiyorsa hava açacak demektir.

Aslında yaprak sıkılmıştı ağaçtan. Bahaneydi sonbahar.

Yüreklere düşen sevgi ısıtır aslında, yaz yağmurların sonu ile insanlar keyfe ulaşır.

Bahar doğmak, yaz olgunlaşmak, sonbahar ihtiyarlık, kış ise ölümdür, ölüm. Şair Meşru

İçimde sonbahar, çevremde sonbahar. Hep birlik olmuşlar, sanki bizi ayırıyorlar.

Sonbahar güneşi gibisin bahtı figan. Işıldıyorsun ama ısıtmıyorsun. Gösteriyorsun ama hissedilmiyorsun!

Gitme, sonbahar oluyorum, sonrası hiç.

Dışımız günlük güneşlik içimiz eylül eylül sonbahar.

Baharda havalar kuru giderse mahsul bol olur; son baharda da aynı havalar olursa mahsul olmaz.

Bir ölüm vefalı, bir de sonbahar.

Sadeydi bu sonbahar sancısız bitti acılarım. Gözyaşı akıtmadım bu sonbahar. Dallarım kırıldı canım yandı ama ben alıştım artık ağlamadım bu sonbahar.

Sana dökülen gözyaşlarını. Bir sonbahar kurumaz hiç kaldırımlar, belki anarsın. Hep nemli gözlerimi…

Ve neylersin mevsim sonbahar işte; yaprak nasıl düşerse, gözyaşı da öyle düşer bu mevsimde.

Hayat, sonbahardaki çıtırdayan yapraklardan sonra yeniden başlar.

Özlemek sonbahara benzer, insanlar özler ama içinden serin rüzgârlar eser.

Belki bir sonbahar hatırlatır beni sana. Yapraklar koparken dalından bir bir o apansız kopuşumuzu hatırlarsın.

Bakmayın mevsimlerden sonbahar, aylardan kasım oluşuna. Benim kapım hep aralık.

Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan? Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar.

Ve bir sonbahar daha geçiyor ömrümüzden.

Bir çift yeşil göz yüzünden içimde bir sonbahar acıyor öyle acıyor ki acılar acısız kalıyor mevsimler üstüme devriliyor kışlar kışsız kalıyor. Necip Fazıl Kısakürek

Oysa ben akşam olmuşum, yapraklarım dökülüyor usul usul, adım sonbahar.

Sonbahar ki acının değişmez dipnotudur. Sesinin solgun göğünde küçük bir yıldızla bir harfi tutuşturur.

Seversem eğer sonbaharda severim, sevginin sıcaklığı en güzel o zamanda hissedilir.

Sonbahar ile gelen neşe ve keyif insanlara huzur verir.

Onu neden sevdiğimi bir türlü anlamıyor. Ağzı temmuz sıcağı, bakışları sonbahar…

Soğuğun iliğimize işlemesi ile keyfimiz yerine gelir.

Her sonbahar bir gözyaşı ile başlar.

Sonbaharda çiçeklerden bahsetmek iyi gelir. İnsanın içini ilkbaharmış gibi ümitle doldurur. Paulo Coelho

Sonbahar yılın son sevgi dolu gülümsemesidir.

Eylül toparlandı gitti işte. Ekim filan da gider bu gidişle.

Dedim ya, Eylül ‘dü. Savruluşu bundandı kimsesizliğimin.

Ve ben bütün yapraklarımı döküyorken şimdi, Eylül diyorsun, tam da orada başlıyor ayrılık.