Whatsapp Aşk Sözleri

Bu yalnızlık benim ilişmeyin.

Ancak yaradan dener kulunu, insan insanı denerse kalp hüküm giyer.

Gözlerinin ‘Kahve’sinden koy ömrüme, kırk yılın hatırına ‘Sen’de kalayım.

Sen gittin artık yoksun ve boşuna yağıyor yağmur. Birlikte ıslanamayacağız ki.

Bir yalnızlık inşa ediyorum ki sorma, Mimar Sinan halt etmiş yanımda!

Gözlerin kör bir kuyu. Yusuf olası geliyor insanın.

Açtığın yaralara zaman ve dua sürdüm bekliyorum. Alıp başımı gidesim var da aklımdakileri valize sığdıramıyorum. Artık gelecek planlarımı hayattan gizli yapıyorum. Sanki hayat, işini gücünü bırakıp planlarımı bozmak için her şeyi yapıyor.

Oysa defalarca sormuşlardı, büyüyünce ne olacaksın diye; “mutlu” diyemedik; çünkü çocuktuk; akıl edemedik.

Sen yeryüzünde gördüğüm tek gerçeksin sen hayallerimin biricik prensesisin.

Güzelmiş, çirkinmiş ne fark eder ki? Deli gibi sevmek ruhumuzda var.

Rüzgârın kemanını çaldığı, damlaların cama vurduğu bir pencerede yatağına uzanıp da keşke dediğin tüm güzellikler gerçek olsun.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu. Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Çatlatsa da dudaklarımı senelik gülüşler, her gece adam gibi ağlamayı sana adadım.

Ben seni dün sevmedim, çünkü dün bitti. Ben seni bugün sevmedim çünkü bugün bitecek. Ben seni yarın sevdim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek.

Hadi kaldır kadehini sevgili varsa şerefine yoksa gidişine.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Farklıyız işte. Sen Gül’ü severdin. Ben gülüşünü sevgili.

Seni gördüm içimdeki dünya dönmeye başladı durduramıyorum içimdeki dünyayı harekete geçirdin engel olamıyorum seviyorum seni.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Her suskunluk, bir iç kanamasıdır ilişkilerde.

Ben istemem böyle, üç günlük sevgi, yüreğin varsa bir ömür boyu sev beni.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek; bir muma ateş olmak mı, yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Ne var yani, benim de özel güçlerim var; mesela bazı insanları gözümde büyütebiliyorum.

Sırf seninle diğer tarafta karşılaşmamak için, helal ediyorum hakkımı.

Seni sevdiğim kadar yaşasaydım; ölümsüzlüğün adını aşk koyardım.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Herkese selam, sana hasret. Nazım Hikmet

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Keşke çocukken fazla mutlu olmayıp birazını da bu zamanlara saklasaydım. Lazım oluyor arada.

Kalbimi sana emanet etsem korur musun? Dilimin ucundaki cennet sevdamın sonundaki ‘ömrüm’ olur musun?

Kalbime söyleyemedim gittiğini, seni halen benimle biliyor.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Açık çay içerdi hep, demli olunca, bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi. Cemal Süreyya

Oldu oldu, olmadı çay içeriz.

Kalbime giden yollarım unutma çalışmalarından dolayı kapalıdır.

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Duydum ki böbreğinde taş varmış sevgili. Kesin kalbinden düşmüştür.

Tek kişilik miydi bu şehir, sen gidince bomboş kaldı.

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Sen beni silahınla değil güzelliğinle vurdun gülüm.

Şimdi söndü ışık sustu dudağımdaki sen çalan ıslık. Dünya ahiret acımsın artık.

İçten gelen bir sevgi benimkisi duygularım katıksız saf sana aşık bu bendeki serseri biriciğim.

Kaç lisan bilirsen bil; terk edilmeyi, yüreğine tercüme edemeyeceksin.

Bana kalsa gökyüzündeki tüm yıldızlar yerine, bütün insanlara senin gözerinde ışıldayan bir çift yıldız gönderirdim.

Ölürsem beni yârimin kabine gömün. Mekânım cennet olsun.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazılar.

Unut demekten daha büyük bir küfür yoktur benim yüreğimin lügatinde.

Sen elimden tutunca, deniz basardı içimi. Sen elimden tutunca, yüreğim yeşil yosunlara takılıp günlerce dip akıntılarının peşi sıra gitmek isterdim.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Kafanı yastığa her koyduğunda aklına geliyorsa, ya kimsede görmediğin mutluluğu tattırmış ya da çok derin yaralar bırakmıştır.

Keşke tanımasaydım dediğim hiç kimse olmadı benim. Keşke beni tanımasına izin vermeseydim dediklerim oldu.

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Kolunu ısırıp saat yapıp bu saatten sonra benimsin diyesim var.

Hâlet-i ruhaniyem’dir kelam ettiğim lisan! Ya o’nadır, ya O’nunla O’lana, ya Aşk’adır, ya da Aşk’la yanana!

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Sen uyurdun, bilmezdin, ben uzaklardan üzerini örterdim her gece.