Skype Mesajları

Bir şey söyle bana. İçimdeki kayayı kaldırıp atacak bir şey söyle. Nefes alabileceğim bir şey de bana.

Yıllar sonraya yazılmış bir mektup gözlerin. Zarfı dalgınlıkla kapanmış ve bana hiç açılmayacak.

Varlığında değerini bilmeyenler cenazene gelip nasıl bilirdiniz? Sorusuna iyi bilirdik demesinler. Onları duyacağın yere imam çoktan pamuk tıkamış olacak!

Al yalnızlığını gel! Korkma, sıkılmayız. Senin yalnızlığın benim yalnızlığımla konuşur, biz ikimiz susarız.

Pardon, buralarda birkaç kırık kalp gördünüz mü? Size soruyorum Bayan; Hiç aynı kalpte defalarca dirilip öldünüz mü?

Elimi sallasam ellisi diye bir şey yok güzelim; daha dördüncüde ‘Kaşar’ damgası yersin.

Gözbebeklerinde kendim yerine başkasını gördüğüm insan yalan söylerken bile nasıl bu kadar masum durabiliyordun?

Umut; insanın vazgeçemediği illüzyon Aynı anda en büyük güç ve en büyük zayıflık kaynağınız.

Papatya fallarının her zaman tek bir sonucu vardır; elinize bakarsanız ve size kalan tek şeyin bir sap olduğunu görürsünüz.

Eğer iki insanın birlikte olması gerekiyorsa, eninde sonunda birbirlerine dönmenin bir yolunu bulurlar.

Dışarıda yolunu kaybeden değil; yanımda yerini kaybeden dost utansın.

Kendi kalabalığından kaçan kentler gibiyim bu gece. Zemheri bir yaşayış düşürmüşüm gözlerime. Gerisini susuyorum. Masallardan düşüyorum bu gece. Bir martının gözlerinde üşüyorum

İyi bir kadınla iyi bir erkek birlikte değildir. Çünkü kadınlar, kötü erkeklere âşık olup, iyi erkeklerle dertleşir.

Aslında insanlar seni hayal kırıklığına uğratmıyor. Sadece sen, yanlış insanlar üzerinde hayal kuruyorsun.

Ben bu hayatta sadece iki kişiye güvenirim. Bunlardan biri benim, diğeri de sen değilsin.

Sen gittikten sonra yalnız kalacağım. Yalnız kalmaktan korkmuyorum da ya canım ellerini tutmak isterse?

İnsan bir şeyi elde etmek için çabalar. Onu elde edince de bir kenara atar. Gerçek değerini ise onu kaybedince anlar.

Birbirimiz gözlerinin içine bakıp sevgimizi itiraf edememekti aşk. Ve gözlerinin içine bakıp nasılsın arkadaşım demekti intihar.

İnsan; geçmişin hasretçisi, geleceğin özlemcisi, yaşadığı anın şikâyetçisidir.

Bu gecede yokluğunda kâğıtlara anlatıyorum mürekkebim gözyaşlarımla sevişiyor sayende.

Bana yokluğunun içinde satırlarla nasıl gömüldüğünü sor bana öyle bir soru sor ki çığlıklar içinde yokluğuna kan kusayım.

Gitme zamanı gelmişse ‘dur’ demenin; zaman geçmişse ‘dön’ demenin ve aşk bitmişse ‘yeniden’ demenin. Hiçbir anlamı yoktur.

Beni aşkın yağmur olup yağdığı, zamanın aşka kurulduğu, aşkın zekât olarak verildiği coğrafyalara götürsünler istiyorum.

Hayatından silmek istediklerini gerçekten sil. Çünkü geri dönüşüm kutusunda bekletirsen; sistemini yavaşlatır!

Mutlu olmanın yolunu, karşıdakini mutlu etmek sanıyorduk. Yanıldık! Çünkü ne kadar mutlu ettiysek, o kadar yalnız kaldık.

Bin hayal kurarım ki hiçbiri gerçekleşemez ama bir gerçek yaşarım ki senin kralın bile yaşayamaz!

İnsanlar gelmeleriyle yalnızlıklarını dağıtanları severler, gitmeleriyle kendilerini yalnız bırakanlara âşık olurlar.

Ayrıldıktan kısa bir süre sonra başladığı yeni ilişkisinin temelleri senin elini tuttuğu günlerde atıldı. Sen, seni çok sevdiğine inanırken…

Ey Yalnızlık! Herkesin koynuna girip çıkarsın da bir tek benimle mi düzenli bir ilişkin var.

Sen sevdiğin için sakın utanma çünkü utanması gereken; sevildiğini bildiği halde sevmesini bilmeyendir.

Kısa olsa da büyük bir aşktı bizimkisi, anılara yazdık bütün güzellikleri, şimdi yoksun yanımda hayat boş bana.

Bir fincandaki kahve gibidir hayat. Bazen tatlı bazen değildir. Önemli olan kahvenin tadı değil zaten, onu kiminle içtiğinizdir.

Yar saçlarını koklamayı özlemişken sensiz odamda resmine bakarak içerken eceli yanıma almışken ayrılık deme bana ne olur…

lssız bir yuva bile cennete dönüşebilirdi belki de, sıcak bir gülüşle ısıtılsaydı eğer.

Şeytan insanın damarlarında kanın dolaştığı gibi dolaşın, dikkat edin onu açlıkla ve susuzlukla sıkıştırın.

Maalesef doğmuşum bir kere, mecburen yaşıyorum. Doğarken neden ağladığımı yaşarken anlıyorum.

Birini özlediğinizde üzülmek yerine özleyebilecek birine sahip olduğunuz için kendinizi şanslı hissetmeniz gerektiğini fark etmelisiniz.

Susmak kabullenmek değil cevaptır anlayabilene. Bil ki kısa cümleler kuruyorsa insan uzun yorgunlukları vardır sadece.

Biz kalbimizi mühürledik kimseler girmesin diye, biz sevdamızı dağlara taşlara yazmadık etiket olmasın diye, biz sevdik ölümü bile bile.

Hatırlamak için bir hafızamız varken, unutmak için elimizde hiçbir şeyin olmaması; hayatın bize attığı en büyük kazıktır.

Kadın yüzündeki sivilceleri bile Fondötenle gizleyebiliyor. Sen, Onun Acı çektiğini nerden anlayacaksın ki.

Her insanın, hayatında kaçmakla direnmek arasında bir seçim yapmaya zorlandığı anlar vardır. Ben direniyorum.

Beni üzdüğün kadar bu hayatta, o lanet hayatına girecek insanlarda, beni üzdüğün gibi seni üzsün. O zaman anlarsın belki sevmeyi ve üzülmeyi!

Candan dost aramamız da bu yüzden, camdan anlayan.

Bütün bir geceyi uykusuz geçirmene sebep olan şeyleri bir nefeste anlatamazsın. Önce içine atarsın, sonra susarsın.

Çektiğin acı kadar olgunlaşırsın diyorlar. Olgunlaşa olgunlaşa çürüdük! Bilmiyorlar.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Bilmem ki; karşılaşsak bile hatırlayabilir miyiz birbirimizi yeniden? İkimizde artık bir başkasıyken…

Bir tane tebessümün gelmişti aklıma. Sendin yakışan canıma kanıma geçmişimiz halen saklı anımda başkasıyla oluşun yara açtı damarıma kırıldım sana vurdum damarıma.

Kahpesi lider, kurnazı milyarder, bizim gibiler hep mücadele eder, sana diyeceğim şudur küçüğüm, büyüme bu hayat senide siler.

Bir adın kalmalı geriye, bir de o kahreden gurbet. Beni affet. Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç!