Üzücü Sözler

Bıraktığında sana acı verecek kadar hiçbir şeyi sahiplenme.

Dünyadaki en üzücü şey; bir zamanlar birbirinin her şeyini bilen iki insanın tamamen yabancıymış gibi davranmasıdır.

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.

Birini özlemek yetmiyormuş, birini sevmek yetmiyormuş. Ben aşkı yanlış anlamışım.

Yağmur ıslatmak için yağıyorsa aldırmıyorum eğer maksat beni ağlatmaksa, ben seni düşündüğüm her zaman ağlıyorum!

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Beklemek yormaz da insanı; beklediğini başkasıyla görmek bitirir adamı.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Dünyaya gelirken sanki senet imzalamışım. Ne kadar dert keder varsa imzamı basmışım!

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Ben pişmanım hayat sorguya çekme, dilersen infaz et kar etmez dilime, sözlerim ağırdır dokunur kalbe, şu suskun ağzımı açtırma benim.

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Gönülde şimdilik keder var ey neşe! Şimdi gelme, bir yerde misafir üstüne misafir olmaz!

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Bazı insanlar söyleyeceği çok şey varken susar. Çünkü anlayanı yoktur, bilir.

Dilerim ki mutlu ol sevgilim. Ben olmasam bile hayat gülsün sana. Günahım boynunda, ağlayan bir çift göz bıraktın arkanda.

Bazen keşke tanışmamış olsaydık diyorum çünkü tanışmasaydık, geceleri dünyada senin gibi biri olduğunu bilmeden uyuyabilirdim.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Acını içinde tut Allah bilsin, başkası bilirse acın büyür.

Gönül kapısı herkese açılır mı, iki laf eden adam sayılır mı? Bakma insanoğlunun uyruğuna, tanıyamazsın basmadıkça kuyruğuna!

Ay değil mevsim değil bir ömür geçti sensiz, keşke böyle sevmeseydim ağlıyorum çaresiz.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Ne acayip bir haldeyiz, suçlu suçsuzu yargılar. Nice baştan kan akarken, sağlam kafada sargılar.

Öyle yoruluyorum ki bazen hayattan. Kapayınca gözlerimi, bir daha açasım gelmiyor inan.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat. Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne.

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Ben yoruldum hayat gelme üstüme, diz çöktüm dünyanın namert yüzüne, gözümden gönlümden düşen düşene, bu öksüz başıma gözdağı verme.

Aşk iki kişiyle oynanır, iyi olan kaybeder!

Hak yerini bulur, helal edilmemiş hak zaten haram olur. Beddua etmem. İçimden geçen her ah elbet sahibini bulur.

Aşk, karın doyurmaz biliyorum. Kimse bilmez ki; karnımı değil, kalbimi doyurmak için yazıyorum.

İnanıyorsan savunduklarına, arkasında duracaksın. Gerek yol cellada, çıkarıldığında darağacına tabureye sen vuracaksın.

Başıma gelmez dediğim onca şeyi yaşadım da, kalbime değsin istediğim, elini bile uzatmadı!

Hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığın andır.

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sessizce.

Öyle ağırım ki kendime, sen benden gittin gideli. Tenim küs olmuş tenime, sen benden gittin gideli. Öyle bıkmışım ki kendimden, kurudum düştüm dalımdan, sanki ruhum çıktı canımdan, sen benden gittin gideli.

Artık başka biri alacak yerimi. Ve biliyorum zamanla unutacaksın beni, ama son kez düşün sevebilir mi seni, benim sevdiğim gibi.

Bırak gitsin dönerse senindir, dönmezse zaten hiç senin olmamıştır.