Üzüntülü Whatsapp Durumları
Sevgiyi çabuk kaybediyoruz pişmanlığı uzun sürüyor.
İnsanlar gerçek yüzlerini, sizden istediklerini alamadıklarında gösterirler.
Öyle olur ki; bazılarının gelişi bazılarının gidişi mutlu eder bizi.
Mutsuz olduğun zamanlarda, mutlu olduğun zamanları hatırlamak kadar mutsuz bir durum yok.
Geçmişin şikayetçisiyim evet çünkü hep yalnızdım, gelecekten umutsuzum, çünkü sen yoksun!
Nedense seveni sevmezler, sevmeyeni başlarına taç ederler!
Bazı insanlar gördüm çok kötü. Ama hiç kimse senin gibi profesyonel değildi.
Sızlıyor be doktor aşk deyince kalbim dost deyince sırtım.
Üzülme gitti diye. Bu zamanın modası böyle. Üç beş gün sever sonra bezer.
Aslında insanı üzen şey yaşanması mümkünken yaşanılamayan şeylerdir.
Keşkelerle yaşadık hep, keşke hiç böyle olmasaydı.
Aşkı heves etme onunda tadı kalmadı!
Hayatımın içinden aşk kavramını kökten çıkar, mükemmele yakın bir hayatım var.
Bazen diyorum kendime. Ne çok değer vermişim değersizlere.
Dünyayı seyrederken öğrendiğim bir şey varsa o da insanların göründüğü gibi olmadığıdır.
Acı çekmek yalnızca arzuların bertaraf edilmesiyle sona erdirilebilir.
Zaten yorgunum beni daha fazla yoran hiçbir şeye tahammülüm yok!
Biz de birer sosyal çocuklar olabilirdik ama hayatla erken tanıştık üstümüze kaldı.
Ey rüzgâr! Sert esme! Özlediklerimin kokusu geliyor yüreğime, gözlerim doluyor.
Şu dünyada gülmemi isteyen bir fotoğrafçıydı oda parasını istedi!
Oyalan gönlüm, sahte dünyada çocuklar gibi oyalan. Belki bu gerçektir diye yaklaştığın her insan koskoca bir yalan.
Bazen dalıyorum da uzaklara, orda da hiçbir şey yokmuş.
Bazen, peki dersin. İnandığın için değil, yorulduğun için.
Bazılarının sesini anımsayamazsın ama söylediklerini hep dün gibi hatırlarsın.
Öldün mü kaldın mı? Diye sorma bana. Sen giderken ölende bendim kalanda.
Söyleyecek o kadar çok şeyim var ki ama söz verdim susmaya.
Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken.
Yar olmanı dilerken yara oldun yüreğime.
İnsan en çok da hayallerini gerçekleştiremedikleri için üzülür.
Bunlar da geçecek şüphesiz. Seni unutmama kaç yüzyıl kaldı ki.
İnsan sevdiğinin değerini küsünce, ayrılınca, ölünce anlıyormuş.
Hayatı çok hafife aldık meğer ne ağırmış.
Sihirbaz değiliz belki ama çok şey kaybettik!
Yaşanmamış mutluluklarımın hevesini kırdın. Bana kötüden kötü günler bıraktın!
Hayallerimizi çaldılar keyfimizden değil biz yoğun istek üzerine mutsuzuz.
Kalp kalbe karşıdır derler. Seninkisi niye benimle karşılaşmıyor.
Özel günümü hatırlamayandan özel kişi olamaz.
Bazen dünyanın en zor mesleğidir. Kendi duygularına tercüman olmak!
En kötüsü, sen ona bakıyorsun, o başkasına!
Biz önceden küçük şeylerle mutlu olan insanlardık sonra aklımıza sevda diye bir şey soktular toparlanamadık gitti.
Belki de ihtiyacımız olan tek şey; değer verince değişmeyen insanlar.
Sen gittiğinden beri soğuk buralar bir tanem.
Sen yorulursun onu sevmekten o yorulmaz seni üzmekten.
Çalar saat gibiydi hayallerim, ben kurdum onlar çaldı.
Bazen küçücük şeyler kocaman değer tutarken kocaman şeyler küçücük değer bile tutmuyor.
