Can Alıcı Sözler

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk. Ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Hayata gülecek mecalim kalmadı zaten hayat tokat atmıştı seneler önce şimdi yine sayende hayat beni tokatladı.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Özlemek yararlı bir eylemdir, dinç tutar vücudu.

Güçlü kadınlar; içmeyeceğini kadehine, yapmayacağını diline, sevmeyeceğini gönlüne koymaz.

Bir Gecenin kör kuyusunda kalbimi elime aldım, sadece sana feryadım sadece sana beddualarım Canımı aldın kalbimi parçaladın.

Öylesine değil, ölesiye olsun istiyorum.

Alkoliksin dediler sebebini sormadılar, içiyorsun dediler neden demediler, bunlar aslında gerçek aşkı görmemişler.

Sana aşk değil dert lazım sana sevgi değil acı lazım sana seven değil seni harcayacak biri lazım o zaman akıllanırsın sen.

Bir sen vardın bir de rüzgâr, her şeyimdin bir zamanlar. Senden sonra ben de bittim. Her yanım sen, gözümde yaşlar.

Aşk acısını da öğrendik. Bu saatten sonra sevmek mi kaldı. Hayatımızda? Canımızı aldırlar sonunda sevmek yok bir daha!

Yağmur dökülüyor şehrime. Bardaktan boşalırcasına. Bu son diyorum bu son! Her defasında bitirdiğim yerden başlıyorum yine sana aşka.

Öyle çok şeyde gözüm yok! Bir kalbin, birde adının yanına soyadım yeterli!

Işığı önüne al, yürü. Gölgen arkandan ister gelsin, ister gelmesin.

Mesele âşık olmak. Aşk öyle sıradan, basit bir olay değil. Aşk kişinin sevdiğinde yok olmasıdır, mesele budur.

Bilseydim enkaz altında kalacağımı, hiç gözlerinde inşa eder miydim hayallerimi.

Herkes çok seviyorsa, bu gidenler kim?

Bilirsin; noktayı koymak ne kadar zor olsa da; tamamlanmış cümleler, eksik kalmış cümlelere göre daha çok acı verir.

Benim tek ikiyüzlülüğüm, canım yanıyorken gülüyor olmamdı.

Sevmenin en can alıcı yeri, canımızı alanın alıcısının başkası olmasıdır.

Ya gönlümü al seni sevmesin. Ya aklımı al seni düşünmesin. Ya feryadımı duy gözlerimden hayali silinmesin ya da canımı al boş yere acı çekmesin.

Toprak sevdiklerimizi aldığı için mi bu kadar güzel kokar?

Kimisi kısa bir zamana çok şey sığdırır. Kimisi küçücük bir anın sırrını mezara götürür.

Hiçbir kelime, senin adın kadar yer tutmadı dudaklarımda!

Tutuklu kaldığım yer kalbinse, özgürlüğün canı cehenneme.

Ah küçüğüm; kendim yaşayıp görmeliyim diyorsun. Masumiyet bir kez kaybedilen ve asla geri gelmeyen hazinendir bilmiyorsun.

Artık yeter mola istiyorum hayat. Sabrettikçe üzerime geliyorsun.

Bazen noktayı cümlenin sonuna değil, tereddüt ettiğin yerde koyacaksın!

Ey aşıklara mekân olan koca dünya sen döndükçe ben ağlayacağım insanlara aşıklara uzaktan bakacağım.

Bir yanımda çaresizlik diğer yanımda yorgunluğum var.

Zamansız karşılaştığım birini nasıl zamanla unutayım? Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar insanın. Sussan; acıtır, konuşsan; kanatır.

Sen yoksan hayallerin var, her türlü benimsin.

Sen sözlerimde değil yanımda hiç değil! Sen sözlerimde değil dünyamda yoksun artık kapat git anıları!

Silgi kullanmadan resim çizme sanatına hayat denilmektedir.

Zamansız karşılaştığım birini nasıl zamanla unutayım?

Elbet senin de canın yanar; ama ben bittikten sonra neye yarar?

Seninle ilgili her şey beni ilgilendirir. O kadar tatlı bir cümle yok bence.

Sorarlarsa beni sana; sevilmeden seviyordu de. Ne kadarda saftı de. O kadar seviyordu ki kaldıramadım de. İçinde bir ateş yaktım halen yanıyor de. Gitmeyince aramayınca eridi bitti de. Bide dünyası vardı onu da ben kararttım de. Kendi eliyle bir çukur kazdı. Ben de gömdüm de!

Sana derdimi anlatsam kabusların olur sana sevgimi anlatsam içine dert olur. Bu yüzden suskunluğum bu yüzden sevgiliye susuzluğum.

Hayatım sessiz bir film gibi oyuncular var ses yok. Hepsinin sesini kıstım kendim yaşayacağım hayatımı artık kimseye ne el nede bel bağlayacağım.

Ki ben mutlu sonla biten her filmi bile iki kere izledim, belki bir yanlışlık vardır diye.

Sevmişim bir kere gönül söz dinlemez ne çare? Seni sevdim işte ben o gün bittim.

İstediğin zaman lambayı söndür. Senin karanlığını da tanır ve severim.

Bir yatakta iki beden olana kadar değil, bir mezarda iki ceset olana kadar gel yaşlan benimle.

Sen nerden bilirsin ki yalnız olmayı. Tek başına yürüdün mü o yollarda üşüyerek. Ben kendimi sarmalarken kendime… Sen başka kollarda uyandın. Onun için sen asla bilemezsin ‘o yollarda yalnız yürümeyi’.

Ayazınla beni korkutma hasret! Hayallerimi yaksam, ağustosu yaşarsın.

Kalpten düşen, gözden de düşer.

Vazgeçmek kolay olsaydı, bu çığlık bu kadar iç acıtmazdı!

Bir yanımda yalnızlığım, diğer yanımda geçmişe dargınlığım var.

Acı bir mutsuzluk ve kekremsi bir sensizlik hâkim yüreğimde bu gece.

Nereye gideceğimi bilsem, bir dakika bile beklemezdim.

Dikkatim dağılmadan yapabildiğim en uzun şey, seni düşünmek.

Gül gibi kokan tenine aldandım güzel gülüşlerine yakalandım sahte sözlerine inandım şimdi acılarla savaşıyorum anılarımla beni bıraktın.

Camda iz olduğu zaman silersin geçer. Peki, ya canda iz olduğu zaman ne yaparsan geçer?

Sevmek; güzel birinde aşkı aramak değil. O kişide, bilmediğin bir zamanın beklenmedik bir anında, kendini bulmaktır.

Benden su katılmamış şiirler istiyorsun. Kalem mi yazıyor sandın? Ben harfleri denizlerden söküp tek tek, gözlerimden süzüyorum göremiyorsun.

Gel be, gel işte! Küfrüm tövbeme karışsın, Aklım fikrime.