Laf Sokan Profil Sözleri

El üstünde tuttum anlamadın. Ayaklar altında rahat mısın?

Senin gibi bozuklukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.

İçime attıklarım mahşere sakladıklarımdır. Suskunluğum sırf bu yüzden.

Canım, karakterin yere düşmüş. Onu bir alıver oradan.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Tipi Tarlabaşı ama egosu sanırsın Nişantaşı.

Gidenler sanıyor ki kalanlar her gün ağlıyor. Sen radyoyu kapattın diye şarkılar yarıda kalıyor.

Gölgene de yazıklar olsun! Seni adam sanmış ki peşinden gidiyor.

Hesabını veremeyeceğin işlere kalkışma! Öbür tarafta bulaşık yıkatmıyorlar.

Lütfen insan taklidi yapma yakışmıyor.

Bazıları gözyaşını siler, bazıları ise ağlatanı.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Bizde adettir; gelene Roma’yı, gidene kınayı yakarız.

Egonu öyle beslemişsin ki karakterin aç kalmış.

Hani senin varlığın fifi, yokluğun da tın ya! Benim varlığım olay, yokluğum koyar!

Seni unuttum sanma, sadece değerin kadar hatırlıyorum.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Sadece işi düşünce gelene, dost mu deniyordu? Puşt mu deniyordu? Hoşt mu deniyordu?

Ben insanları harcamayı iyi bilirim. Yeter ki bozuk olsun.

Apartman lambasının bile fark etmediği insanlarla uğraşıyoruz.

Tam diz çöktürecektim iki hecelik adına Paşam şiir yazılmaz dediler üç kuruşluk kadına.

Tahammülü kalmamış birine hata yapmayın. Silerken kendisini düşünür sizi değil.

Tutamayacağın sözü diline, veremeyeceğin sevgiyi kalbine, mutlu edemeyeceğin insanı ömrüne koymayacaksın.

Ağır geliyorsa konuştuklarım, demek ki, boş değilmiş söylediklerim.

Canımı sıktığın zaman sana tekme tokat dalıp, Pardon! Dalmışım. Diyesim var.

Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tüküreceğim.

Kimsenin ardından koşmayın çünkü seven insan yan yana yürür.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Sabrımın sınırları taştığında hayatımdan silemeyeceğim insan yoktur.

Sessizliğime aldanmayın. Bir esersem mevsim değişir!

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Aklımdan geçtin gittin, kim bilir yine kime gidiyordun.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Hesabı olanlar sanmasın kapandı defterler. Tek tek yazıyorum her birini bir kenara. iyi kötü, bir gün ödenecek bedeller.

Şimdi sen gittin ya, şairin dediği gibi herkesi sana benzetiyorum. Bu da mı o şerefsiz acaba diyorum!

Canım, bak! Bir derdin sıkıntın olursa, biliyorsun, hiç umurumda değil.

Taş gibi kızsın ama okey taşı. Elden elde gidiyorsun farkında değilsin.

Ben en azından katilimi tanıyorum. Fakat sen bir gün sevilmediğin bir yürekte, kim vurduya gideceksin.

Kar yağınca mikroplar ölür diyorlar. İyi misin?

Ben geri zekâlılıkla mücadele vakfı mıyım, ya?

Dur! Beynimi çıkarayım da eşit şartlarda konuşalım.

Sen hala kabullenmedin mi sevap sandığın günahlarını!

Ben sana inandığım için bir gün kaybederim ama sen bu karaktersizliğinle bir ömür kaybedersin.

Sahipsiz kalıp tutuşunca etekler, sahibine döner tüm köpekler.