Laf Sokmalı Kapak Sözler

Bir zam da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar ucuza satmasalar.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Kıyamam dediklerimiz bizi ince ince kıyıp pembeleşinceye kadar kısık ateşte kavurdular.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Yüz kere yere düşmüş olayım; başkalarına çelme takan biri olmayacağım. Ben kazanan değil, insan olmak istiyorum.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

En güzel ironisidir dünyanın, seni üzmek istemiyorum diyen herkesin hayatımızın içine sıçması.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda def olup gidenler kimin umurunda.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Kendime yakışanı severim. Herkese yapışanı değil.

Benim bütünlemem yok sevgilim. Bir kere kaldın mı benden bir daha geçemezsin.

İlla köpek olacağım diyorsanız; sadakati öğrenin, havlamayı değil!

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Ne yarım kaldım senden sonra ne de yaralı, beni ne sen yıkabilirsin ne de en kralı.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Eskiden altını çizdiklerimin, şimdi üstünü çiziyorum.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

İsteyen istediği yere gitsin, zincirini kırıp giden iti ben bir daha kapıma bağlamam.

Sokak lambası gibi olma ey yar kime yandığın belli olsun. Necip Fazıl Kısakürek

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Çok fazla konuşmaya gerek yok aslında. Sen, benden daha kötülerine layıksın.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Bir zamanlar toz konduramadıklarım, şimdi kirden görünmez olmuş.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Gidişine illa bir isim konulacaksa MAL KAYBI diyelim.

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Karakterin otursun, söz ben ayağa kalkacağım.

Biraz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Erkek arkadaşının parası yok diye tokum” diyen de vardır, yokum” diyen de.

Hayatım bir reklam olsa, sen araya giren reklam olurdun.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir EL olduklarını daha iyi görsünler.

‎50 kuruşluk çikolatanın verdiği mutluluğu veremeyen insanlar var.

Şimdi söyle; hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?