Damar İnstagram Sözleri

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

İçime attıklarım benden daha ağır.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!